We zijn weer onderweg. Op naar het Engelse Kanaal! We hebben nu een heerlijk windje en een rustig zeetje. We zeilen dan ook heerlijk snel en de goede kant op. Het is helaas niet allemaal rozengeur en maneschijn. we hebben nogal een saté catastrofe... Al ruikt dat ook niet verkeerd. Daan lanceerde 5 minuten geleden een pan van het fornuis. Gelukkig miste de pan Daan, maar het is nu echt een tering zooitje. De saus zit door heel de boot. Even voor de beeldvorming: de gehaktballetjes rollen nu door de saté saus en tussen de vers gesneden groente door over de grond. Gelukkig is er nog een klein beetje in de pan blijven zitten en kunnen we dat vanavond nog eten. Falmouth is nog 1000nm te gaan Daan & Jeroen

We lagen in de vissershaven van Terceira, muurvast geknoopt met ontelbaar veel lijnen. De storm bouwde langzaam op en we lagen recht in het pad van de storm. Toen het oog overkwam, werd het pas echt spannend: constant 45 tot 50 knopen wind, een klotsbak van jewelste! Gelukkig niks kapot. Alleen wijzelf een beetje gesloopt. Voorbereiden bleek echt het halve werk. Voorzeil eraf, alles van dek gehaald, grootzeil extra vastgesjord… en tóch kostte het allemaal veel meer tijd dan verwacht. Slapen zat er nauwelijks in de storm begon om 03:00 en precies toen je eindelijk een beetje gewend was aan het gebulder, kwam het oog langs. Rust in de tent, bijna geen wind en een heldere hemel. Hoe bijzonder is dat. Gelukkig was dit tegen zonsopkomst, zodat we tenminste konden zien waar we zenuwachtig van werden. Na het passeren van het oog, trok de wind heel abrupt weer aan en was die het heftigst. Dit kan natuurlijk ook komen omdat we van die kant minder beschut waren.  De lokale vissers waren goud...

We liggen nog steeds voor anker bij Terceira, terwijl Gabrielle inmiddels is uitgegroeid tot een heuse orkaan. Volgens het lokale nieuws haalt ze nu categorie 4, maar tegen de tijd dat ze hier in de nacht van donderdag op vrijdag langskomt, zou ze hopelijk afgezwakt zijn naar categorie 1. Dat klinkt iets wat geruststellend, maar omdat de orkaan nog een paar dagen weg is kan er veel veranderen. Voorlopig voorspellen ze nog steeds windstoten van zo’n 130 tot 150 km/u en golven tot tien meter. Niet bepaald het soort weer waarbij je gezellig buiten een kopje koffie drinkt. Het grote voordeel is dat deze baai aan de goede, beschutte kant van het eiland ligt. Iets minder is dat de marina helaas geen optie is. Hier wordt momenteel al druk gewerkt om meerdere boten te verplaatsen. De steigers zijn er niet al te best aan toe en zo hoopt de havenmeester op zo min mogelijk schade. Mooi balen dus. Er liggen eigenlijk twee keuzes voor ons. We kunnen ankeren aan de andere kant van de baai. Dat gaat ...

We liggen nog steeds voor anker bij Terceira op de Azoren. De kussens zijn eindelijk bijna droog na een paar dagen heerlijk weer. Het dek leek de afgelopen dagen meer op een wasserette dan op een zeilboot. Maar nu richten we onze blik op de lucht, want daar komt Gabrielle aanwaaien. Gabrielle is officieel een tropische storm met windsnelheden rond de 43 knopen (9 Bft, storm). Ze schuift noordwestwaarts over de Atlantische Oceaan en kan de komende dagen nog aansterken richting orkaankracht. De exacte koers is altijd moeilijk te bepalen, maar ze lijkt haar zinnen te hebben gezet op de Azoren.  Hier liggen wij voor de haven van Terceira ten anker, maar houden de optie open om een plekje binnen te zoeken als Gabrielle besluit recht over ons heen te denderen. Waarom nu al die stormen? Dat is niet verrassend eigenlijk. Het Atlantische orkaanseizoen loopt van juni tot eind november, met de piek in augustus–oktober. Het warme oceaanwater is het belangrijkste ingrediënt voor die tropische s...

Na een flinke klotsbak van Sint-Helena naar de Azoren zijn we eindelijk aangekomen in Praia da Vitória op de Azoren. Zoals jullie waarschijnlijk al gelezen hadden moesten we onderweg nog even een pitstop maken bij Kaapverdië. Niet voor koffie of een biertje, maar om ons grootzeil te repareren en wat andere klusjes af te vinken. Dat was helaas echt even nodig om veilig verder te kunnen. Gisteren hebben we ingeklaard en ja hoor: we staan weer met beide voeten in Europa. Dat vierden we heel stijlvol… met bier en pizza. 🍕 Helaas regende het de hele dag, dus de echte  fiesta  bleef uit. Vandaag scheen de zon gelukkig wél. Perfect moment om de boot van binnen te drogen en de kussens uit de punt door te spoelen met zoet water. Die hadden namelijk meer zout gezien dan de bedoeling. Dit door het zware weer onderweg en een lekje in de ankerbak maar die is ontmaskerd en gedicht. Nu liggen de kussens te zonnebaden aan dek, de boot ruikt weer fris, en wijzelf proberen langzaam o...

Nog maar 45 mijl! Praia da Victoria here we come! vanavond tegen 21:00 (23:00 in NL) zullen we ons anker laten vallen in de baai. Ruim voor die tijd moeten we weer Europees telefoon bereik hebben. Voor nu nog even lekker surfen over de golven. Windje 5 in de rug en vlagen van bijna 7 bft. We zeilen alleen met de grote genua. Genua nr 1. Toch vraag ik me af wat de reactie van meneer de Bock zou zijn als die ons nu ziet gaan. Jaren geleden kochten we dit zeil van hem over. Tijdens deze reis is die onmisbaar gebleken. Wat een fijn zeil voor de lichtere condities en stiekem doet dit hele grote voor zeil het (voor de wind) ook prima met iets zwaarder weer. De boot surft er nu heerlijk mee, geregeld boven de 8 knopen. We kijken allebei weer uit naar een periode van rust aan boord. Slapen zonder dat je door je bed word geslingerd en er 's nachts niet meer uit om je wacht te doen. Voor ho

Praia Da Victoria is nog 140 mijl weg. Als de wind doet wat het beloofd komen we morgen avond aan in deze baai. Een van de weinig echt beschutte anker plaatsen van de Azoren en voor ons een bekende plek. Hier kwamen we aan naar onze eerste "lange" tocht vanaf Falmouth en kregen we bezoek van Helma en Erwin. Gisteren deden we anti manifesteren… na het bericht van onze wonderbaarlijke bootsnelheid met de weinige wind was het klaar met de pret. De wind werd minder en minder en afgelopen nacht was die zelfs helemaal weg. Nu begint er langzaam weer wat wind te komen. Wel zoals beloofd een bakstag windje dus lekker met het windje mee. Hierdoor is de schijnbare wind nihil en is het tropisch warm op de boot. De lunch was een vers broodje en een gekookt eitje en vanavond tovert Daan sowieso wat lekkers op tafel. De vislijnen hangen uit, die wie weet wel een lekker visje? Ook al hadden we n

Wist je dat wij sinds 22.09.2022 niet zo ver van de evenaar zijn geweest als nu? Zelfs onze trip rond het zuidelijkste puntje van Afrika, Kaap Agulhas, was minder ver van de evenaar! Gelukkig hebben we hier nog geen mutsen en dikke truien aan. Het is nog warm, maar nachts volstaat alleen de zwembroek niet meer. Boven de Azoren trekt aardig wat onstuimig weer langs, maar daar merken we hier niks van. Ons volledig grootzeil en genua 3 doen hun best om ons als maar noordelijker te helpen. Dit gaat verbazingwekkend goed! We lopen nog steeds knoop of 6 en dat terwijl de wind nog kracht 2 op de schaal van Beaufort heeft. Het schoon krabben van de boot heeft dus goed geholpen. Afstand tot Praia Da Victoria 225 mijlen en Ijmuiden nog 1913 mijlen. (conservatief 100 mijl per dag). We zullen op de Azoren bijkomen en een goed weer venster moeten afwachten om naar Engeland te zeilen. Voor nu nog even genieten van het heerlijke weer. D & J

We zeilen 500 mijl ten westen van Madeira en Moeder Natuur laat zich van haar zachte kant zien. De wind niet meer dan een lichte koelte, met hier en daar een wolk aan de anders strak blauwe hemel. Van de woeste oceaan is geen spoor meer te bekennen en zo zijn de dagen van het zware afzien alleen nog een vage herinnering. Al zorgt het plaatselijke natuur geweld, de beruchte squalls, nog voor het gereduceerde zeiloppervlak. De wind zal alleen nog maar afzwakken tot ze dinsdag draait en weer aanwakkert. Dan mogen we genieten van een bakstag windje. Condities waar schip en bemanning het beste op gaan. Iets wat wispelturig zijn ze wel, die zeezeilers. In huidige condities wensen de heren niets anders dan een koers aan de wind. De enige koers waar de afgezwakte wind de zeilen nog vol houd. Onze Charlie aan het roer waar hij excelleert in het omzetten van elke zucht wind in snelheid en zo verdwijnt mijl achter mijl zorgeloos in ons kielzog. D & J

We zijn tijdens onze lange tochten bijna geheel afgesloten van de buitenwereld. Voor nood hebben we een baken die we kunnen activeren zodat de kustwacht weet wie en waar er in nood is. Medische nood is nog een uitdaging, de doktert zit hier niet bij de 3e grote golf rechts. Hiervoor hebben we een uitgebreide medische uitrusting aan boord. Van hecht spullen tot aan pleisters en van paracetamolle tot aan antibiotica. Nu hebben we wel knallers van boeken zoals: Daar waar geen doktor is, maar spreken met een doktor kan van levensbelang zijn. Vandaar onze satelliet telefoon. Hierdoor kregen we ook de mogelijkheid om te mailen. Geen dagelijkse updates van alle ellende in de wereld maar af en toe een update van het thuisfont en dankzij Esmee alles berecht het voetbal en de formule 1. Helaas is deze mail mogelijk sinds vandaag gestopt en kunnen we alleen nog maar mailen via de SMS. Kort en bondig, nog geeneens 1000 tekens. Daan & Jeroen