Doorgaan naar hoofdcontent

Terug in Europa!

Na een flinke klotsbak van Sint-Helena naar de Azoren zijn we eindelijk aangekomen in Praia da Vitória op de Azoren. Zoals jullie waarschijnlijk al gelezen hadden moesten we onderweg nog even een pitstop maken bij Kaapverdië. Niet voor koffie of een biertje, maar om ons grootzeil te repareren en wat andere klusjes af te vinken. Dat was helaas echt even nodig om veilig verder te kunnen.


Gisteren hebben we ingeklaard en ja hoor: we staan weer met beide voeten in Europa. Dat vierden we heel stijlvol… met bier en pizza. 🍕 Helaas regende het de hele dag, dus de echte fiesta bleef uit.


Vandaag scheen de zon gelukkig wél. Perfect moment om de boot van binnen te drogen en de kussens uit de punt door te spoelen met zoet water. Die hadden namelijk meer zout gezien dan de bedoeling. Dit door het zware weer onderweg en een lekje in de ankerbak maar die is ontmaskerd en gedicht.


Nu liggen de kussens te zonnebaden aan dek, de boot ruikt weer fris, en wijzelf proberen langzaam ook te ontdooien na de oceaandoortocht. Vanavond doen we nog een keer pizza, maar dan uit onze eigen oven. Daarna vroeg naar bed, want eerlijk is eerlijk: we zijn nog steeds gesloopt. Oceaanzeilen… je zou er moe van worden. 😋


Daan & Jeroen






Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesië of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een

Vissen & pizza

Dit beloofde een fantastische dag te worden. We zouden namelijk gaan vissen met Teiki. Dat is de schoonbroer van Kiva en de vader van 1 van de 3 jongens die de pannenkoeken zo lekker vond.   We werden rond 10:00 opgehaald en waren weer terug rond 17:00. 6 Hengels uit met 6 pluggen (van die nep vissen die wij ook hebben). Zo werd de kans dus vergroot om vis te kunnen vangen. Als eerst gingen we naar een stuk naar het zuidwesten. Hier waren wat bergen onderwater waar de vis zou moeten zitten. De snelheid was tussen de 5 a 6 knopen en zo gingen we op jacht naar volgels. Waar vogels vliegen/duiken zit kleine vis. Waar kleine vis zit, zit grote vis. De eerste groep vogels was ons te snel. We konden ze net niet bij houden of waren net te laat gedraaid. De boot voor ons had wel geluk. Die hadden beet! Wij wachtte nog in spanning af… Zo gingen we weer opzoek naar dezelfde vogels maar dan weer in de richting van de berg onderwater. We moesten geduld hebben, maar we werden beloond! 3 vissen ...