We zeilen 500 mijl ten westen van Madeira en Moeder Natuur laat zich van haar zachte kant zien. De wind niet meer dan een lichte koelte, met hier en daar een wolk aan de anders strak blauwe hemel. Van de woeste oceaan is geen spoor meer te bekennen en zo zijn de dagen van het zware afzien alleen nog een vage herinnering. Al zorgt het plaatselijke natuur geweld, de beruchte squalls, nog voor het gereduceerde zeiloppervlak. De wind zal alleen nog maar afzwakken tot ze dinsdag draait en weer aanwakkert. Dan mogen we genieten van een bakstag windje. Condities waar schip en bemanning het beste op gaan. Iets wat wispelturig zijn ze wel, die zeezeilers. In huidige condities wensen de heren niets anders dan een koers aan de wind. De enige koers waar de afgezwakte wind de zeilen nog vol houd. Onze Charlie aan het roer waar hij excelleert in het omzetten van elke zucht wind in snelheid en zo verdwijnt mijl achter mijl zorgeloos in ons kielzog. D & J
De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock. S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten. Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina. Parker en Katy...
Reacties
Een reactie posten