Doorgaan naar hoofdcontent

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren.


Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef.


Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen!


Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, zelfs met schudden van het hoofd, vaarde we de boot helemaal naar het strand. Vaak ben je te bang… Dat waren al deze mensen zeker. Ik durf te wedden dat maar 1 van de monohulls een diepere kiel had dan die van ons en wij ankerde helemaal voor aan in 4 meter water tussen alle catamarans. Hier lagen we heerlijk rustig op een ruime plek. 


Na wat te hebben gezwommen kwam een andere buurman ons welkom heten. Hij vertelde ons dat er morgen een tour is op het research centrum. Dit gebeurd niet vaak en schijnt de moeite waard te zijn. We zijn dan ook erg benieuwd. De tocht naar het centrum is ongeveer 3 kwartiertjes lopen en begint om 10 uur. 


’s avonds was het de beurt aan mij om wat lekkers te koken. Zo kwam er een overheerlijk groene curry op tafel. De snack plank hadden we overgeslagen omdat we net na aankomst nog koffie en brownie hadden gegeten. 


Annelies & Jeroen  








Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. 🗓 zaterdag 25 oktober 🕑 Rond 14:00 uur 📍 aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...

Ollie is jarig

00:00 hebben we een drankje gedaan om de verjaardag van Ollie te vieren. Het bleef deze keer bij een paar drankjes want we waren aardig kapot allemaal.  Het was natuurlijk weer de bedoeling om verder te gaan met de provisie lijst maar dit is weer niet gelukt. s’ochtends is Daan bij onze buren aanboord gaan helpen en daarna zijn Ollie en Daan naar de kant gegaan er kwam namelijk iemand langs om zijn surfplank aan ons te verkopen.  Helaas was dit niet wat we zochten het was namelijk een high performance board en dit is een iets te hoog niveau voor ons. Plus als die kapot zou gaan kunnen wij hebben niet maken. We hebben nu een schuim board maar willen ook nog een expoy board. Die kunnen we namelijk zelf maken.  De meneer boot aan om naar een tweede hands surf shop te rijden met ons. Dit leek ons handig maar niet met ze tweeën dat is overbodig. Ollie is uiteindelijk de halve dag in de surf shop geweest. Waarbij we continue telefonisch contact hebben gehad. Uiteindelijk ...