Doorgaan naar hoofdcontent

Orkaan op komst!

We liggen nog steeds voor anker bij Terceira, terwijl Gabrielle inmiddels is uitgegroeid tot een heuse orkaan. Volgens het lokale nieuws haalt ze nu categorie 4, maar tegen de tijd dat ze hier in de nacht van donderdag op vrijdag langskomt, zou ze hopelijk afgezwakt zijn naar categorie 1. Dat klinkt iets wat geruststellend, maar omdat de orkaan nog een paar dagen weg is kan er veel veranderen. Voorlopig voorspellen ze nog steeds windstoten van zo’n 130 tot 150 km/u en golven tot tien meter. Niet bepaald het soort weer waarbij je gezellig buiten een kopje koffie drinkt.


Het grote voordeel is dat deze baai aan de goede, beschutte kant van het eiland ligt. Iets minder is dat de marina helaas geen optie is. Hier wordt momenteel al druk gewerkt om meerdere boten te verplaatsen. De steigers zijn er niet al te best aan toe en zo hoopt de havenmeester op zo min mogelijk schade. Mooi balen dus.


Er liggen eigenlijk twee keuzes voor ons. We kunnen ankeren aan de andere kant van de baai. Dat gaat prima zolang Gabrielle zich netjes aan haar voorspelde koers houdt. Maar als ze besluit om tóch een andere afslag te nemen, is het mogelijk dat we aan lagerwal terechtkomen. Voor de niet-zeilers: lagerwal betekent dat de wind je recht richting de kust blaast. En geloof me, je wilt tijdens een orkaan niet aan lagerwal terechtkomen. De golven kunnen dan de baai inrollen en dat houdt waarschijnlijk in dat we met boot en al op het strand belanden. We verwachten namelijk dat onze motor niet krachtig genoeg is om tegen de zware wind en golven in te boksen mocht dat gebeuren.


Eigenlijk is de andere optie dus de enige juiste. Dat is de kleine vissershaven voor ons, aan de andere kant van de baai. Daar ben ik vandaag even langs geweest om te vragen of we er terecht kunnen. De baas was er niet, maar een medewerker zei dat het geen probleem moet zijn. Hier kunnen we liggen aan één van de betonnen kades, die verscholen liggen achter twee grote pieren. Dat houdt in dat we een stuk veiliger liggen. Zelfs als de wind draait, worden we daar niet blootgesteld aan de golven die de baai in kunnen rollen.


Voor nu kijken we heel vaak naar de laatste weerkaarten, hopend dat die plots iets vriendelijkers gaan voorspellen. Morgen is het de beruchte stilte voor de storm en zullen we de boot klaarmaken voor de orkaan. Het voorzeil halen we naar binnen en het grootzeil knopen we extra vast rond de giek. Verder liggen alle fenders en trossen al klaar. En wijzelf? We wachten, drinken koffie en proberen de zenuwen in toom te houden. Daan heeft vandaag nog even een toernooi padel gespeeld en voldoende boodschappen gehaald voor de komende dagen. Spannend is het zeker een beetje, maar wij zorgen dat we er klaar voor zijn!


Daan & Jeroen 





Reacties

  1. Och jongens wat een zenuwen!!! We leven met jullie mee. Zet hem op!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...