Doorgaan naar hoofdcontent

Orkaan op komst!

We liggen nog steeds voor anker bij Terceira, terwijl Gabrielle inmiddels is uitgegroeid tot een heuse orkaan. Volgens het lokale nieuws haalt ze nu categorie 4, maar tegen de tijd dat ze hier in de nacht van donderdag op vrijdag langskomt, zou ze hopelijk afgezwakt zijn naar categorie 1. Dat klinkt iets wat geruststellend, maar omdat de orkaan nog een paar dagen weg is kan er veel veranderen. Voorlopig voorspellen ze nog steeds windstoten van zo’n 130 tot 150 km/u en golven tot tien meter. Niet bepaald het soort weer waarbij je gezellig buiten een kopje koffie drinkt.


Het grote voordeel is dat deze baai aan de goede, beschutte kant van het eiland ligt. Iets minder is dat de marina helaas geen optie is. Hier wordt momenteel al druk gewerkt om meerdere boten te verplaatsen. De steigers zijn er niet al te best aan toe en zo hoopt de havenmeester op zo min mogelijk schade. Mooi balen dus.


Er liggen eigenlijk twee keuzes voor ons. We kunnen ankeren aan de andere kant van de baai. Dat gaat prima zolang Gabrielle zich netjes aan haar voorspelde koers houdt. Maar als ze besluit om tóch een andere afslag te nemen, is het mogelijk dat we aan lagerwal terechtkomen. Voor de niet-zeilers: lagerwal betekent dat de wind je recht richting de kust blaast. En geloof me, je wilt tijdens een orkaan niet aan lagerwal terechtkomen. De golven kunnen dan de baai inrollen en dat houdt waarschijnlijk in dat we met boot en al op het strand belanden. We verwachten namelijk dat onze motor niet krachtig genoeg is om tegen de zware wind en golven in te boksen mocht dat gebeuren.


Eigenlijk is de andere optie dus de enige juiste. Dat is de kleine vissershaven voor ons, aan de andere kant van de baai. Daar ben ik vandaag even langs geweest om te vragen of we er terecht kunnen. De baas was er niet, maar een medewerker zei dat het geen probleem moet zijn. Hier kunnen we liggen aan één van de betonnen kades, die verscholen liggen achter twee grote pieren. Dat houdt in dat we een stuk veiliger liggen. Zelfs als de wind draait, worden we daar niet blootgesteld aan de golven die de baai in kunnen rollen.


Voor nu kijken we heel vaak naar de laatste weerkaarten, hopend dat die plots iets vriendelijkers gaan voorspellen. Morgen is het de beruchte stilte voor de storm en zullen we de boot klaarmaken voor de orkaan. Het voorzeil halen we naar binnen en het grootzeil knopen we extra vast rond de giek. Verder liggen alle fenders en trossen al klaar. En wijzelf? We wachten, drinken koffie en proberen de zenuwen in toom te houden. Daan heeft vandaag nog even een toernooi padel gespeeld en voldoende boodschappen gehaald voor de komende dagen. Spannend is het zeker een beetje, maar wij zorgen dat we er klaar voor zijn!


Daan & Jeroen 





Reacties

  1. Och jongens wat een zenuwen!!! We leven met jullie mee. Zet hem op!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...