Doorgaan naar hoofdcontent

Orkaan op komst!

We liggen nog steeds voor anker bij Terceira, terwijl Gabrielle inmiddels is uitgegroeid tot een heuse orkaan. Volgens het lokale nieuws haalt ze nu categorie 4, maar tegen de tijd dat ze hier in de nacht van donderdag op vrijdag langskomt, zou ze hopelijk afgezwakt zijn naar categorie 1. Dat klinkt iets wat geruststellend, maar omdat de orkaan nog een paar dagen weg is kan er veel veranderen. Voorlopig voorspellen ze nog steeds windstoten van zo’n 130 tot 150 km/u en golven tot tien meter. Niet bepaald het soort weer waarbij je gezellig buiten een kopje koffie drinkt.


Het grote voordeel is dat deze baai aan de goede, beschutte kant van het eiland ligt. Iets minder is dat de marina helaas geen optie is. Hier wordt momenteel al druk gewerkt om meerdere boten te verplaatsen. De steigers zijn er niet al te best aan toe en zo hoopt de havenmeester op zo min mogelijk schade. Mooi balen dus.


Er liggen eigenlijk twee keuzes voor ons. We kunnen ankeren aan de andere kant van de baai. Dat gaat prima zolang Gabrielle zich netjes aan haar voorspelde koers houdt. Maar als ze besluit om tóch een andere afslag te nemen, is het mogelijk dat we aan lagerwal terechtkomen. Voor de niet-zeilers: lagerwal betekent dat de wind je recht richting de kust blaast. En geloof me, je wilt tijdens een orkaan niet aan lagerwal terechtkomen. De golven kunnen dan de baai inrollen en dat houdt waarschijnlijk in dat we met boot en al op het strand belanden. We verwachten namelijk dat onze motor niet krachtig genoeg is om tegen de zware wind en golven in te boksen mocht dat gebeuren.


Eigenlijk is de andere optie dus de enige juiste. Dat is de kleine vissershaven voor ons, aan de andere kant van de baai. Daar ben ik vandaag even langs geweest om te vragen of we er terecht kunnen. De baas was er niet, maar een medewerker zei dat het geen probleem moet zijn. Hier kunnen we liggen aan één van de betonnen kades, die verscholen liggen achter twee grote pieren. Dat houdt in dat we een stuk veiliger liggen. Zelfs als de wind draait, worden we daar niet blootgesteld aan de golven die de baai in kunnen rollen.


Voor nu kijken we heel vaak naar de laatste weerkaarten, hopend dat die plots iets vriendelijkers gaan voorspellen. Morgen is het de beruchte stilte voor de storm en zullen we de boot klaarmaken voor de orkaan. Het voorzeil halen we naar binnen en het grootzeil knopen we extra vast rond de giek. Verder liggen alle fenders en trossen al klaar. En wijzelf? We wachten, drinken koffie en proberen de zenuwen in toom te houden. Daan heeft vandaag nog even een toernooi padel gespeeld en voldoende boodschappen gehaald voor de komende dagen. Spannend is het zeker een beetje, maar wij zorgen dat we er klaar voor zijn!


Daan & Jeroen 





Reacties

  1. Och jongens wat een zenuwen!!! We leven met jullie mee. Zet hem op!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....