Doorgaan naar hoofdcontent

orkaan Gabrielle overleefd

We lagen in de vissershaven van Terceira, muurvast geknoopt met ontelbaar veel lijnen. De storm bouwde langzaam op en we lagen recht in het pad van de storm. Toen het oog overkwam, werd het pas echt spannend: constant 45 tot 50 knopen wind, een klotsbak van jewelste! Gelukkig niks kapot. Alleen wijzelf een beetje gesloopt.


Voorbereiden bleek echt het halve werk. Voorzeil eraf, alles van dek gehaald, grootzeil extra vastgesjord… en tóch kostte het allemaal veel meer tijd dan verwacht. Slapen zat er nauwelijks in de storm begon om 03:00 en precies toen je eindelijk een beetje gewend was aan het gebulder, kwam het oog langs. Rust in de tent, bijna geen wind en een heldere hemel. Hoe bijzonder is dat. Gelukkig was dit tegen zonsopkomst, zodat we tenminste konden zien waar we zenuwachtig van werden. Na het passeren van het oog, trok de wind heel abrupt weer aan en was die het heftigst. Dit kan natuurlijk ook komen omdat we van die kant minder beschut waren. 


De lokale vissers waren goud waard: ze boden meerdere keren hulp aan en hielden een oogje in het zeil. Fijn om te merken dat je niet de enige mafkees bent die met windkracht 11 in een haven ligt. Ondertussen kregen de Azoren de volle laag: omgewaaide bomen, beschadigde huizen en ingestorte daken. Maar gelukkig geen slachtoffers.


Nu liggen we even in de marina. De boot is weer netjes en klaar, boodschappen zijn gedaan en de zeilen zitten waar ze horen. Tijd om vooruit te kijken. Voor ons ligt een overtocht van 1200 mijl richting de Engelse zuidkust. Er wordt een mooi windje voorspeld, dus we mikken op een dag of tien varen. Of we meteen doorvaren of ergens in Engeland of Frankrijk een tussenstop maken, hangt af van het weer. Goed weer betekent hup, door naar huis. Slecht weer betekent ergens schuilen. Dan kunnen we opzoek naar vis en chips en een goede pint bier.


We hebben in ieder geval geleerd: de natuur wint altijd, maar met goede voorbereiding en een beetje humor kom je een eind. Toch hadden we een tas klaar staan met de belangrijkste spullen als we de boot moesten verlaten. Nu nog 1 nachtje lekker rustig slapen in de haven en dan vol gas richting het Engelse kanaal. 


Vanaf nu komen er dus weer korte updates via een sms bericht. Deze hebben helaas allemaal de zelfde titel; SMS from 881652421437@msg.iridium.com


Daan & Jeroen 












Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...
2 reacties
Meer lezen

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...
1 reactie
Meer lezen

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...
Een reactie posten
Meer lezen