Doorgaan naar hoofdcontent

orkaan Gabrielle overleefd

We lagen in de vissershaven van Terceira, muurvast geknoopt met ontelbaar veel lijnen. De storm bouwde langzaam op en we lagen recht in het pad van de storm. Toen het oog overkwam, werd het pas echt spannend: constant 45 tot 50 knopen wind, een klotsbak van jewelste! Gelukkig niks kapot. Alleen wijzelf een beetje gesloopt.


Voorbereiden bleek echt het halve werk. Voorzeil eraf, alles van dek gehaald, grootzeil extra vastgesjord… en tóch kostte het allemaal veel meer tijd dan verwacht. Slapen zat er nauwelijks in de storm begon om 03:00 en precies toen je eindelijk een beetje gewend was aan het gebulder, kwam het oog langs. Rust in de tent, bijna geen wind en een heldere hemel. Hoe bijzonder is dat. Gelukkig was dit tegen zonsopkomst, zodat we tenminste konden zien waar we zenuwachtig van werden. Na het passeren van het oog, trok de wind heel abrupt weer aan en was die het heftigst. Dit kan natuurlijk ook komen omdat we van die kant minder beschut waren. 


De lokale vissers waren goud waard: ze boden meerdere keren hulp aan en hielden een oogje in het zeil. Fijn om te merken dat je niet de enige mafkees bent die met windkracht 11 in een haven ligt. Ondertussen kregen de Azoren de volle laag: omgewaaide bomen, beschadigde huizen en ingestorte daken. Maar gelukkig geen slachtoffers.


Nu liggen we even in de marina. De boot is weer netjes en klaar, boodschappen zijn gedaan en de zeilen zitten waar ze horen. Tijd om vooruit te kijken. Voor ons ligt een overtocht van 1200 mijl richting de Engelse zuidkust. Er wordt een mooi windje voorspeld, dus we mikken op een dag of tien varen. Of we meteen doorvaren of ergens in Engeland of Frankrijk een tussenstop maken, hangt af van het weer. Goed weer betekent hup, door naar huis. Slecht weer betekent ergens schuilen. Dan kunnen we opzoek naar vis en chips en een goede pint bier.


We hebben in ieder geval geleerd: de natuur wint altijd, maar met goede voorbereiding en een beetje humor kom je een eind. Toch hadden we een tas klaar staan met de belangrijkste spullen als we de boot moesten verlaten. Nu nog 1 nachtje lekker rustig slapen in de haven en dan vol gas richting het Engelse kanaal. 


Vanaf nu komen er dus weer korte updates via een sms bericht. Deze hebben helaas allemaal de zelfde titel; SMS from 881652421437@msg.iridium.com


Daan & Jeroen 












Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....