Doorgaan naar hoofdcontent

orkaan Gabrielle overleefd

We lagen in de vissershaven van Terceira, muurvast geknoopt met ontelbaar veel lijnen. De storm bouwde langzaam op en we lagen recht in het pad van de storm. Toen het oog overkwam, werd het pas echt spannend: constant 45 tot 50 knopen wind, een klotsbak van jewelste! Gelukkig niks kapot. Alleen wijzelf een beetje gesloopt.


Voorbereiden bleek echt het halve werk. Voorzeil eraf, alles van dek gehaald, grootzeil extra vastgesjord… en tóch kostte het allemaal veel meer tijd dan verwacht. Slapen zat er nauwelijks in de storm begon om 03:00 en precies toen je eindelijk een beetje gewend was aan het gebulder, kwam het oog langs. Rust in de tent, bijna geen wind en een heldere hemel. Hoe bijzonder is dat. Gelukkig was dit tegen zonsopkomst, zodat we tenminste konden zien waar we zenuwachtig van werden. Na het passeren van het oog, trok de wind heel abrupt weer aan en was die het heftigst. Dit kan natuurlijk ook komen omdat we van die kant minder beschut waren. 


De lokale vissers waren goud waard: ze boden meerdere keren hulp aan en hielden een oogje in het zeil. Fijn om te merken dat je niet de enige mafkees bent die met windkracht 11 in een haven ligt. Ondertussen kregen de Azoren de volle laag: omgewaaide bomen, beschadigde huizen en ingestorte daken. Maar gelukkig geen slachtoffers.


Nu liggen we even in de marina. De boot is weer netjes en klaar, boodschappen zijn gedaan en de zeilen zitten waar ze horen. Tijd om vooruit te kijken. Voor ons ligt een overtocht van 1200 mijl richting de Engelse zuidkust. Er wordt een mooi windje voorspeld, dus we mikken op een dag of tien varen. Of we meteen doorvaren of ergens in Engeland of Frankrijk een tussenstop maken, hangt af van het weer. Goed weer betekent hup, door naar huis. Slecht weer betekent ergens schuilen. Dan kunnen we opzoek naar vis en chips en een goede pint bier.


We hebben in ieder geval geleerd: de natuur wint altijd, maar met goede voorbereiding en een beetje humor kom je een eind. Toch hadden we een tas klaar staan met de belangrijkste spullen als we de boot moesten verlaten. Nu nog 1 nachtje lekker rustig slapen in de haven en dan vol gas richting het Engelse kanaal. 


Vanaf nu komen er dus weer korte updates via een sms bericht. Deze hebben helaas allemaal de zelfde titel; SMS from 881652421437@msg.iridium.com


Daan & Jeroen 












Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...
Een reactie posten
Meer lezen

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...
Een reactie posten
Meer lezen