De laatste etappe naar Darwin begon veelbelovend, maar zoals dat vaak gaat op zee, had de wind andere plannen. Wat een ontspannen zeiltocht moest worden, veranderde al snel in urenlang motoren.  De wind liet ons volledig in de steek, en om het nog uitdagender te maken, doemden er onweersbuien op aan de horizon. Onderweg kwamen we langs de bijzondere Vernon Islands, een verzameling kleine, afgelegen eilanden met prachtige kustlijnen en ongerepte natuur. Het gaf ons even een moment om te genieten van het unieke landschap, ondanks de uitdagende omstandigheden. Na overleg besloten we dat het veiliger was om de tocht even te onderbreken. We zetten koers naar Gunn Point, een beschutte plek vlak bij Darwin. Terwijl we daar ons anker lieten vallen, konden we Darwin al aan de horizon zien liggen. De verleiding was groot om door te varen, maar we wilden absoluut niet in het donker aankomen en risico nemen bij het ankeren in een onbekend gebied. Vanaf Gunn Point was het uitzicht prachti...

het was vandaag tijd om een stukje te wandelen. Eindelijk de benen strekken, maar voor die tijd nog even een ontbijtje en daarna het bootje klaarmaken. De wind was bijna niet aanwezig en we hadden geen zin om het motortje op het bootje te zetten. Zo zat er maar 1 ding op, een stukje roeien. Annelies als princes achter op en ik aan het werk. Geland op de kant liepen we naar het Black Point Ranger and Cultural Centre, midden in het prachtige Garig Gunak Barlu National Park. Dit afgelegen stukje natuur zit vol verrassingen en heeft een bijzondere geschiedenis. Het was wel helemaal uitgestoven en zo schreven we ons in op het white board bij de ingang en begonnen we aan de wandeling.  Tijdens onze wandeling zagen we talloze vogels en verschillende wallaby’s die nieuwsgierig om zich heen keken. Annelies kreeg schrok erg, en kon een gil niet onderdrukken toen er plotseling iets door de bosjes schoot. Waarschijnlijk was het een windvarken dat duidelijk niet van ons gezelschap gediend wa...

Annelies!? Wakker??  ja..  snel naar buiten komen, er zijn dolfijnen rond de boot met lichtgevende algen.  Wat een bijzonder magisch moment! Lichtgevende algen lichten op als er water goed beweegt, dus bij een golf of als de boot er door gaat maar ook rond de dolfijnen die we rond de boot hadden.  Lichtgevende spelende torpedo’s die je van kop tot staart kan zien. Alleen maar omdat ze bewegen, zonder bewegen zou je ze niet kunnen zien. Extra goed zichtbaar omdat de maan nog weg was en zo was het dus goed donker.  De show hield op na een kwartier en geloof het of niet daar kwam de maan. Zo het nacht lampje weer aan en kan je weer goed om je heen kijken. Deze bijzondere ervaring kunnen we helaas niet delen omdat de lichtgevende algen alleen met het blote oog goed te zien zijn. op camera’s blijft het gewoon donker… of wij hebben gewoon geen camera die goed genoeg is…  Hoe mooi de wacht van Annelies ook begon. De wind besloot helemaal weg te gaan na een uurtje....

Na een heftige nacht met veel wakker, wind, geen wind, dobberen, regen en in de verte onweer was het tijd om er weer een lekker zeildagje van te maken.  De genua bleef niet vol staan en zo besloten we om 0800 de spinnaker te zetten. Ik was wakker geworden en als we de spinnaker zetten dan varen we in ieder geval weer een beetje door.  Zo gezegd, zo gedaan de boot gleed weer over het water met een knoopje of 3. ik ging weer liggen en voordat ik het wist was het 11 uur. oeps, dat word geen brood bakken. Gelukkig hebben we appels, wortelen, crackers, soep en natuurlijk noodles. Dood gaan van de honger hoeven we niet.  De spinnaker heeft eigenlijk de hele dag gestaan. De wind bleef langzaam wat opbouwen en iets draaien. Het moment dat we met 10 knopen van de golf af surften was het overduidelijk. De spinnaker moest er af. In geruild voor de grote genua liepen we nog steeds een ruime 6 knopen. Die wissel was geen overbodige luxe.  Het valt ons de laatste dagen erg mee. De...

De wind was zoals verwacht licht en zo werd de spinnaker na het ontbijt weer te voorschijn getoverd. Gelukkig zijn we nu redelijk bedreven in de kunst van de spinnaker zetten en zo stond de spinaker snel nadat we ons ankertje uit de modder trokken.  De wind kwam redelijk van achter in en zo konden we toch redelijk lang het spinakertje blijven varen. Jammer dat de wind te veel aantrok en van richting veranderende. Zo streken we de spinnaker en zo vaarde we alleen op de grote genua. Dit was na het passeren van het zuidelijkste krokodillen eiland en niet voldoende om de bui te ontlopen. Zo hesen we ook het grootzeil erbij. De grote onweersbui bleef zo ver bij ons vandaan maar later in de nacht konden we een kleinere bui konden we niet ontlopen.  Annelies maakte me wakker en nog geen minuut later liepen we uit ons roer! Zo rolde we de genua weg en was alles weer onder controle. We vaarde zo haaks op de pad van de bui en waren snel weer uit het pad van de bui. Daarbij kw...

We hebben al een paar dagen elke avond grote onweersbuien rond de boot. Gelukkig steeds ver weg, maar wel iets waar we de gedurende de middag goed voor op de uitkijk staan.  Vandaag was dit ook niet anders. Wat wel anders was dat we onze route aan moesten passen. Er kwam namelijk een gigantische bui aan en die ging met ons huidige plan net wel of net niet voorover.  Dat alleen is al reden genoeg om de boot om te draaien en een ankerplekje op te zoeken. Zo lagen we vroeg achter ons anker en konden we niet door naar het dorpje. Het schijnt ook te zijn dat die aboriginal gebied is en we hier een Permit nodig hebben om hier aan wal te gaan. Dat werd hem dus sowieso niet.  Jammer want we hadden graag weer onze voorraden bijgevuld. Al is dit g elukkig nog niet echt nodig. We nog ruim voldoende eten aan boord dus honger krijgen doen we sowieso niet, maar de voorraden voor onze borrel met borrelplank beginnen wel minder te worden.  Brood bakken doen we nog steeds en zo s...

We vertrokken na het ontbijt, relax aan de tocht richting het drop. Al snel werd duidelijk dat we dit nooit zouden halen. De wind die afgelopen nacht en gisteren nog zo lekker aanwezig was, is nu ver te zoeken.   Met maar 3 knopen zeilende we we heelrijk rustig om het noordelijke punt van deze reeks eilanden. Tussen de eilanden kregen we steeds een heerlijke vlaag met wind en liepen we tijdlijk een knoop of 7. Jammer dat dit niet de gehele weg was.   We hebben wel een gigantische mijlpaal bereik!! vanaf ons vertrek hebben we 20.000 nautische mijlen of 37.040 km gezeild!!! Wow dat is al echt een gigantische afstand! Hier kunnen we echt trots op zijn!   Met deze mijlpaal in onze zak zeilde we heerlijk relax naar Refuge baai. We hebben ook geen haast dus we morgen zetten we dan wel door richting dorpje. Wel weer warm hier en het water ook! Zie maar op de foto hieronder hoe warm het water wel niet is.. Internet hebben we ook nog niet, dus dat is dan ook voor morgen.  Tij...

Pas in de middag konden we naar the hole in the wall. Hierdoor hadden we alle tijd om de hele ochtend lekker te chillen en te genieten van deze bijzondere plek. Gisteren avond werden we nog aangevallen door een stuk of 7 horzels, naja daar leken ze op en ze prikte! Hierdoor hebben we ons plan om nog even aan de wal te gaan maar omgegooid. Ze mogen die prikbeesten lekker zelf houden hier.   Het enige nadeel, de hole in de wall is 7 mijl recht tegen de wind in. We zullen wel stroom mee hebben, maar dit maakt de golven dus redelijk stijl. We hebben wat kaapjes waar we om moeten dus zouden de golven wel spectaculair zijn.  Na de lunch vertrokken we richting het noorden. De verwachtingen waren inderdaad correct. Wat een kostbak en wat een verschil met het rustige water daar in de baai. De eerste kaap deden we het er even om, even door de golven beuken! Best een ervaring ;) en best bizarre plaatjes. Gelukkig hoefde we niet ver en kon de motor lekker op pruttel stand. Hierdoor hob...