Doorgaan naar hoofdcontent

Door de golven en de hole in the Wall

Pas in de middag konden we naar the hole in the wall. Hierdoor hadden we alle tijd om de hele ochtend lekker te chillen en te genieten van deze bijzondere plek. Gisteren avond werden we nog aangevallen door een stuk of 7 horzels, naja daar leken ze op en ze prikte! Hierdoor hebben we ons plan om nog even aan de wal te gaan maar omgegooid. Ze mogen die prikbeesten lekker zelf houden hier. 

Het enige nadeel, de hole in de wall is 7 mijl recht tegen de wind in. We zullen wel stroom mee hebben, maar dit maakt de golven dus redelijk stijl. We hebben wat kaapjes waar we om moeten dus zouden de golven wel spectaculair zijn. 


Na de lunch vertrokken we richting het noorden. De verwachtingen waren inderdaad correct. Wat een kostbak en wat een verschil met het rustige water daar in de baai. De eerste kaap deden we het er even om, even door de golven beuken! Best een ervaring ;) en best bizarre plaatjes. Gelukkig hoefde we niet ver en kon de motor lekker op pruttel stand. Hierdoor hobbelde we over de golven zonder veel water aan dek. 


Langzaam kwam de hole in the wall te voorschijn. De stroming zou nog wel aanwezig moeten zijn, maar kan nooit veel meer zijn. We vaarde langzaam naar de opening en de doorgang zag er rustig genoeg uit. 


De "Hole in the Wall", ook wel bekend als Gugari Rip. Is een smalle doorgang tussen de Wessel-eilanden in Noord-Australië. Een heel avontuur om hier door heen te mogen varen. De stromingen kan oplopen tot wel 12 knopen, dus het vergde wat planning en timing, maar het was het helemaal waard. 


Daar gingen we, met 4.5 knoopjes het onbekende in! We konden heel goed zien dat hier al heel lang water door heen stroomt. Annelies genoot op de boeg van het natuur spektakel. De stroming werd meer en meer en zo vlogen we met maximaal 13 knopen door deze doorgang! 

Terwijl we tussen de ruige kliffen en het turquoise water door voeren, voelden we echt hoe afgelegen en ongerept deze plek is en tevens erg belangrijk voor de oorspronkelijke bewoners, de Yolŋu. Een ervaring die we niet snel zullen vergeten!


Aan de andere kant besloten we nog even door te zeilen naar de volgende baai. we hadden immers stroom mee en windje in de rug. Een beetje verbaast waren we wel toen er al een boot in de ankerplaats lag. een groot motor jacht, maar ze wouden blijkbaar geen contact. Alles bleef pot dicht bij ze.


Morgen varen we richting het dropje op het volgende eiland, daar hebben we ook weer wat bereik. Het is wel een beetje optimistisch om er vanuit te gaan dat we daar morgen ook aan komen. maar en zullen vele baaitjes met ankerplekken waar we kunnen stoppen.


Annelies & Jeroen 














Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...