Doorgaan naar hoofdcontent

Vis in de boot!!

De wind was zoals verwacht licht en zo werd de spinnaker na het ontbijt weer te voorschijn getoverd. Gelukkig zijn we nu redelijk bedreven in de kunst van de spinnaker zetten en zo stond de spinaker snel nadat we ons ankertje uit de modder trokken. 

De wind kwam redelijk van achter in en zo konden we toch redelijk lang het spinakertje blijven varen. Jammer dat de wind te veel aantrok en van richting veranderende. Zo streken we de spinnaker en zo vaarde we alleen op de grote genua. Dit was na het passeren van het zuidelijkste krokodillen eiland en niet voldoende om de bui te ontlopen. Zo hesen we ook het grootzeil erbij. De grote onweersbui bleef zo ver bij ons vandaan maar later in de nacht konden we een kleinere bui konden we niet ontlopen. 

Annelies maakte me wakker en nog geen minuut later liepen we uit ons roer! Zo rolde we de genua weg en was alles weer onder controle. We vaarde zo haaks op de pad van de bui en waren snel weer uit het pad van de bui. Daarbij kwam ook nog eens dat het echt stort regende. Echt een gratis douche dus. 


Door de buien konden we ons doel van die avond wel op ons buik schrijven. We hadden namelijk gehoopt op mobiel bereik. Helaas zaten we echt op het randje van het bereik en konden niks ontvangen of verzenden. 


We ontvingen wel ongevraagd verse vis. Ik weet niet hoe maar deze vloog door een van de openstaande raampjes zo naar binnen toe. Met een klap, gespartel en een boel gelach van Jeroen werd Annelies even gestoord tijden haar nachtrust. Gelukkig was alles zo weer opgeruimd en schoon. 


De rest van de nacht hebben we alleen op de genua gevaren. Dan ben je lekker flexibel en hoeft Annelies geen 2e man er bij te hebben met de zeilen omzetten. 


Morgen weer een kans op bereik. Dan komen we weer door een gedekt gebied en dat is maar goed ook want Isa(de oudste van Annelies) is dan jarig. 


Annelies & Jeroen 











Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...