Doorgaan naar hoofdcontent

Vis in de boot!!

De wind was zoals verwacht licht en zo werd de spinnaker na het ontbijt weer te voorschijn getoverd. Gelukkig zijn we nu redelijk bedreven in de kunst van de spinnaker zetten en zo stond de spinaker snel nadat we ons ankertje uit de modder trokken. 

De wind kwam redelijk van achter in en zo konden we toch redelijk lang het spinakertje blijven varen. Jammer dat de wind te veel aantrok en van richting veranderende. Zo streken we de spinnaker en zo vaarde we alleen op de grote genua. Dit was na het passeren van het zuidelijkste krokodillen eiland en niet voldoende om de bui te ontlopen. Zo hesen we ook het grootzeil erbij. De grote onweersbui bleef zo ver bij ons vandaan maar later in de nacht konden we een kleinere bui konden we niet ontlopen. 

Annelies maakte me wakker en nog geen minuut later liepen we uit ons roer! Zo rolde we de genua weg en was alles weer onder controle. We vaarde zo haaks op de pad van de bui en waren snel weer uit het pad van de bui. Daarbij kwam ook nog eens dat het echt stort regende. Echt een gratis douche dus. 


Door de buien konden we ons doel van die avond wel op ons buik schrijven. We hadden namelijk gehoopt op mobiel bereik. Helaas zaten we echt op het randje van het bereik en konden niks ontvangen of verzenden. 


We ontvingen wel ongevraagd verse vis. Ik weet niet hoe maar deze vloog door een van de openstaande raampjes zo naar binnen toe. Met een klap, gespartel en een boel gelach van Jeroen werd Annelies even gestoord tijden haar nachtrust. Gelukkig was alles zo weer opgeruimd en schoon. 


De rest van de nacht hebben we alleen op de genua gevaren. Dan ben je lekker flexibel en hoeft Annelies geen 2e man er bij te hebben met de zeilen omzetten. 


Morgen weer een kans op bereik. Dan komen we weer door een gedekt gebied en dat is maar goed ook want Isa(de oudste van Annelies) is dan jarig. 


Annelies & Jeroen 











Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...