Doorgaan naar hoofdcontent

Challenger komt thuis!

 Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt Challenger op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen. 


Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten.


En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️

Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is.


Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl Challenger haar laatste meters van de wereldreis zeilt.


🗓 zaterdag 25 oktober

🕑 Rond 14:00 uur

📍 aanloophaven Zeewolde


Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte:

Aan de mensen die onderdelen opstuurden naar plekken waar zelfs Google geen idee van had, aan de handige harry’s die op afstand meedachten, en aan iedereen die op wat voor manier dan ook een steentje (of boutje) bijdroeg.


We kijken ernaar uit om jullie allemaal weer te zien — op de kade, in de haven, of later bij een borrel met sterke verhalen. 🌍⛵️


Dit is het laatste bericht op deze blog terwijl we de laatste mijlen naar Nederland varen.

Bedankt dat je ons gevolgd hebt, gelachen hebt om onze verhalen, meegeleefd hebt met onze avonturen, en zo een stukje van de wereldreis samen met ons hebt beleefd.

Er komt nog één laatste post zodra we veilig in Nederland zijn aangekomen, om dit ongelooflijke hoofdstuk écht af te sluiten.


Daan & Jeroen


























Reacties

  1. Ha beide, de info die wij hebben is de intocht zaterdag 25 oktober.....
    Wat is de juiste?
    Groet, Ineke en Willem

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geweldig heren!!! zoooo trots op jullie! Tot snel;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mannen, dank voor het delen van jullie avonturen. Groet van de Naftilos 2.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...