Doorgaan naar hoofdcontent

de benen strekken in Garig Gunak Barlu National Park

het was vandaag tijd om een stukje te wandelen. Eindelijk de benen strekken, maar voor die tijd nog even een ontbijtje en daarna het bootje klaarmaken. De wind was bijna niet aanwezig en we hadden geen zin om het motortje op het bootje te zetten. Zo zat er maar 1 ding op, een stukje roeien. Annelies als princes achter op en ik aan het werk.

Geland op de kant liepen we naar het Black Point Ranger and Cultural Centre, midden in het prachtige Garig Gunak Barlu National Park. Dit afgelegen stukje natuur zit vol verrassingen en heeft een bijzondere geschiedenis. Het was wel helemaal uitgestoven en zo schreven we ons in op het white board bij de ingang en begonnen we aan de wandeling. 


Tijdens onze wandeling zagen we talloze vogels en verschillende wallaby’s die nieuwsgierig om zich heen keken. Annelies kreeg schrok erg, en kon een gil niet onderdrukken toen er plotseling iets door de bosjes schoot. Waarschijnlijk was het een windvarken dat duidelijk niet van ons gezelschap gediend was!


Iets verder op in het park liggen de restanten van een oude nederzetting. Hier konden we van alles over lezen in het culturele centrum. 

De Victoria Settlement, een oude Britse vestiging uit de 19e eeuw. Opgericht in 1838, was deze nederzetting bedoeld als een strategische militaire en handelsbasis om de noordelijke kusten van Australiรซ te beschermen tegen buitenlandse invloeden. Het leven in de vesting bleek echter zwaar. Door ziektes, een tekort aan middelen en de geรฏsoleerde ligging werden de omstandigheden ondraaglijk. Na een gigantische orkaan die de hele nederzetting met de grond gelijk maakte, werd in 1849 de vesting verlaten.


Het was voor ons helaas te ver om deze vestiging te bezoeken omdat we gebruik wilde maken van de wind die toch iets op was komen zetten. Na het terug roeien en het opbergen van het bootje vertrokken we. Zo bracht de wind ons de van Diemen baai in. Wel tegen de stroming in maar dit hield in dat we gedurende de gehele nacht stroom mee zouden hebben. 


Morgen hopen we op Darwin aan te komen. Dit alleen als de wind een beetje mee zit. Er zit genoeg activiteit in de lucht want om ons heen zien we vele onweersbuien. 


Annelies & Jeroen 














Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...