Doorgaan naar hoofdcontent

de benen strekken in Garig Gunak Barlu National Park

het was vandaag tijd om een stukje te wandelen. Eindelijk de benen strekken, maar voor die tijd nog even een ontbijtje en daarna het bootje klaarmaken. De wind was bijna niet aanwezig en we hadden geen zin om het motortje op het bootje te zetten. Zo zat er maar 1 ding op, een stukje roeien. Annelies als princes achter op en ik aan het werk.

Geland op de kant liepen we naar het Black Point Ranger and Cultural Centre, midden in het prachtige Garig Gunak Barlu National Park. Dit afgelegen stukje natuur zit vol verrassingen en heeft een bijzondere geschiedenis. Het was wel helemaal uitgestoven en zo schreven we ons in op het white board bij de ingang en begonnen we aan de wandeling. 


Tijdens onze wandeling zagen we talloze vogels en verschillende wallaby’s die nieuwsgierig om zich heen keken. Annelies kreeg schrok erg, en kon een gil niet onderdrukken toen er plotseling iets door de bosjes schoot. Waarschijnlijk was het een windvarken dat duidelijk niet van ons gezelschap gediend was!


Iets verder op in het park liggen de restanten van een oude nederzetting. Hier konden we van alles over lezen in het culturele centrum. 

De Victoria Settlement, een oude Britse vestiging uit de 19e eeuw. Opgericht in 1838, was deze nederzetting bedoeld als een strategische militaire en handelsbasis om de noordelijke kusten van Australië te beschermen tegen buitenlandse invloeden. Het leven in de vesting bleek echter zwaar. Door ziektes, een tekort aan middelen en de geïsoleerde ligging werden de omstandigheden ondraaglijk. Na een gigantische orkaan die de hele nederzetting met de grond gelijk maakte, werd in 1849 de vesting verlaten.


Het was voor ons helaas te ver om deze vestiging te bezoeken omdat we gebruik wilde maken van de wind die toch iets op was komen zetten. Na het terug roeien en het opbergen van het bootje vertrokken we. Zo bracht de wind ons de van Diemen baai in. Wel tegen de stroming in maar dit hield in dat we gedurende de gehele nacht stroom mee zouden hebben. 


Morgen hopen we op Darwin aan te komen. Dit alleen als de wind een beetje mee zit. Er zit genoeg activiteit in de lucht want om ons heen zien we vele onweersbuien. 


Annelies & Jeroen 














Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...