Doorgaan naar hoofdcontent

de benen strekken in Garig Gunak Barlu National Park

het was vandaag tijd om een stukje te wandelen. Eindelijk de benen strekken, maar voor die tijd nog even een ontbijtje en daarna het bootje klaarmaken. De wind was bijna niet aanwezig en we hadden geen zin om het motortje op het bootje te zetten. Zo zat er maar 1 ding op, een stukje roeien. Annelies als princes achter op en ik aan het werk.

Geland op de kant liepen we naar het Black Point Ranger and Cultural Centre, midden in het prachtige Garig Gunak Barlu National Park. Dit afgelegen stukje natuur zit vol verrassingen en heeft een bijzondere geschiedenis. Het was wel helemaal uitgestoven en zo schreven we ons in op het white board bij de ingang en begonnen we aan de wandeling. 


Tijdens onze wandeling zagen we talloze vogels en verschillende wallaby’s die nieuwsgierig om zich heen keken. Annelies kreeg schrok erg, en kon een gil niet onderdrukken toen er plotseling iets door de bosjes schoot. Waarschijnlijk was het een windvarken dat duidelijk niet van ons gezelschap gediend was!


Iets verder op in het park liggen de restanten van een oude nederzetting. Hier konden we van alles over lezen in het culturele centrum. 

De Victoria Settlement, een oude Britse vestiging uit de 19e eeuw. Opgericht in 1838, was deze nederzetting bedoeld als een strategische militaire en handelsbasis om de noordelijke kusten van Australië te beschermen tegen buitenlandse invloeden. Het leven in de vesting bleek echter zwaar. Door ziektes, een tekort aan middelen en de geïsoleerde ligging werden de omstandigheden ondraaglijk. Na een gigantische orkaan die de hele nederzetting met de grond gelijk maakte, werd in 1849 de vesting verlaten.


Het was voor ons helaas te ver om deze vestiging te bezoeken omdat we gebruik wilde maken van de wind die toch iets op was komen zetten. Na het terug roeien en het opbergen van het bootje vertrokken we. Zo bracht de wind ons de van Diemen baai in. Wel tegen de stroming in maar dit hield in dat we gedurende de gehele nacht stroom mee zouden hebben. 


Morgen hopen we op Darwin aan te komen. Dit alleen als de wind een beetje mee zit. Er zit genoeg activiteit in de lucht want om ons heen zien we vele onweersbuien. 


Annelies & Jeroen 














Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...