Na een heftige nacht met veel wakker, wind, geen wind, dobberen, regen en in de verte onweer was het tijd om er weer een lekker zeildagje van te maken.
De genua bleef niet vol staan en zo besloten we om 0800 de spinnaker te zetten. Ik was wakker geworden en als we de spinnaker zetten dan varen we in ieder geval weer een beetje door.
Zo gezegd, zo gedaan de boot gleed weer over het water met een knoopje of 3. ik ging weer liggen en voordat ik het wist was het 11 uur. oeps, dat word geen brood bakken. Gelukkig hebben we appels, wortelen, crackers, soep en natuurlijk noodles. Dood gaan van de honger hoeven we niet.
De spinnaker heeft eigenlijk de hele dag gestaan. De wind bleef langzaam wat opbouwen en iets draaien. Het moment dat we met 10 knopen van de golf af surften was het overduidelijk. De spinnaker moest er af. In geruild voor de grote genua liepen we nog steeds een ruime 6 knopen. Die wissel was geen overbodige luxe.
Het valt ons de laatste dagen erg mee. De wind is veel meer aanwezig geweest dan dat we hadden verwacht en we zijn lekker opgeschoten. Dit houd in dat morgen waarschijnlijk even stoppen bij een van de meest afgelegen natuur parken van Australië. Het Garig Guano Barlu National Park. Alleen per boot of per 4x4 te bereiken. Bijzonder is het wel want er schijnen hier Dugong’s te leven. Dat is voor mij een zeekoe en voor Annelies een Nijlpaard zonder benen.
We zijn benieuwd en we kijken er naar uit om onze benen weer even te strekken. voor die tijd varen we weer door een smalle zeestraat. De Bowen straat, wel wat minder spectaculair dan de hole in the wall, maar afhankelijk van de timing wel lekker met de stroming mee. Dat zou dan betekenen +2 knopen bootsnelheid.
Annelies & Jeroen
Reacties
Een reactie posten