Dit beloofde een fantastische dag te worden. We zouden namelijk gaan vissen met Teiki. Dat is de schoonbroer van Kiva en de vader van 1 van de 3 jongens die de pannenkoeken zo lekker vond.   We werden rond 10:00 opgehaald en waren weer terug rond 17:00. 6 Hengels uit met 6 pluggen (van die nep vissen die wij ook hebben). Zo werd de kans dus vergroot om vis te kunnen vangen. Als eerst gingen we naar een stuk naar het zuidwesten. Hier waren wat bergen onderwater waar de vis zou moeten zitten. De snelheid was tussen de 5 a 6 knopen en zo gingen we op jacht naar volgels. Waar vogels vliegen/duiken zit kleine vis. Waar kleine vis zit, zit grote vis. De eerste groep vogels was ons te snel. We konden ze net niet bij houden of waren net te laat gedraaid. De boot voor ons had wel geluk. Die hadden beet! Wij wachtte nog in spanning af… Zo gingen we weer opzoek naar dezelfde vogels maar dan weer in de richting van de berg onderwater. We moesten geduld hebben, maar we werden beloond! 3 vissen ...

Vandaag stond op het programma om een stukje te zwemmen met een groep lokale mensen. Onder andere Kiva. Helaas waren de condities te slecht in de ochtend en hierdoor werd het uitgesteld. Net toen we de boordjes in de oven hadden en om te ontbijten kregen we bericht dat ze gingen. We hebben nog geprobeerd aan te sluiten maar helaas dat is niet gelukt. Jeroen heeft nog wel een stuk gezwommen. Vanaf het kanaal naar het strand en daarna vanaf het eiland terug naar de boot. Dat is al gouw een kilometertje en met de golven en branding toch een leuke uitdaging.  Daan en Ollie zijn lekker in de dinghy gebleven. Terug op de boot hebben we lekker gechilled. Geslapen, gelezen, nog meer gezwommen en natuurlijk een dutje gedaan. Een echte zondag dus ;) Daan heeft gekookt. Lekkere vis (die we gekregen hadden) en rijst met roerbak groenten. Tijdens het ophangen van de dinghy kan de schoonbroer van Kiva nog langs varens. Hij had nog vis voor ons, maar wij hadden helaas geen ruimte voor de vis. Mor...

Vandaag hadden Kiva, de Jiu Jitsu leraar van Daan aan boord samen met zijn 3 kids. Twee van zijn zoon’s en een neefje. Het was erg geslaagd en de kinderen hebben genoten. Zwemmen, klimmen, klauteren, vissen, slingeren aan de spinnaker val, met de dinghy varen en misschien wel het mooiste; een stuk van Daan’s favoriete films gekeken (Cars) tijdens het verslinden van een gigantische stapel pannenkoeken, 2 bakken chips en een grote zak snoepjes.   Erg gek was het dan ook niet dat de kinderen over de boot bleven sluiterren… Papa had het alleen wat moeilijker, die werd langzaam maar zeker steeds meer zeeziek. Genieten deed hij wel want de kids waren helemaal door het dolle heen.  Ze hebben het wel een beetje gek gemaakt met de hoeveelheid kadotjes. Een gigantische tros bananen, mango’s, komkommer,    avocado, 3 vissen(RED Snappers) en omdat het nog niet genoeg was 1 giga watermeloen. Niet normaal maar wat zijn we hier blij mee.  We hebben voordat we het bezoek k...

  Sinds vandaag stuurt de Challenger weer recht vooruit met het stuurwiel gecentreerd. Dit was bij de inspectie van de stuurinstallatie in Panama gebeurd. Niks kapot alleen net niet helemaal uitgelijnd. Hierdoor stond het stuurwiel 5 graden over stuurboord als het roer recht onder de boot stond. Vooral heel irritant omdat ons mooie gemarkeerde stuurwiel dit nogal overduidelijk laat zien. Vooral als je daar op gaat letten. Gelukkig was dit met 2 man, een duikbril en een inbussleutel binnen 10 minuten opgelost. ajetoo buurman!   Dit gebeurde allemaal na het ontbijt met Amerikaanse pannenkoeken die Ollie had gemaakt. Dit was tevens ook prima voedsel om daarna nog even te surfen. Lang ging dat niet, gisteren toch te veel van het lichaam gevraagd met surf sessie.  Het freediven is het niet geworden deze dag. We hadden een te relaxte morgen. Niet erg maar hierdoor moesten we wel kiezen tussen surfen of freediven. Die keuze was snel gemaakt met een goede break zo dichtbij....

Het eindigde in borrels op de Zephyr (onze Engelse buren) met een stikkende Daan. Hij kwam namelijk net voor het donker terug van een heuse Jiu Jitsu training. Die had hij geregeld met de man van de auto verhuur. Het bleek een soort van privéles te zijn want er was maar 1 andere leerling. Hij heeft er erg van genoten en is goed gesloopt door de leraar tijden het sparren.  Morgen misschien wel spierpijn. De ochtend bestond uit een stukje lopen met als missie een souvenir voor op de boot. Ollie besloot verder te willen lopen dus hij ging zijn eigen weg. We hebben een heuse Moai op de kop getikt en krijgen er nog een vlag van Chili bij. Ja die moest volgens de oude vrouw op de boot geplaatst worden.  Na de geslaagde missie was het een feest, we aten een lekkere Berliner bol van de bakker. Ollie en Jeroen zijn de middag lekker wezen surfen. De golven waren niet heel groot of constant maar het was echt heel tof. Kevin deed ook gezellig mee en zo waren we de enige surfers op het wat...

Vandaag even lekker niks gedaan. Naja deze ochtend was er nog wel even een helpende hand nodig op de Senang.   Jeroen was eerste wakker en is daar dus even wezen helpen.  Hun kapotte grootzeil zat vast in de rolreef installatie, gelukkig kwam die er met een beetje geweld wel uit. Daarna is deze vervangen voor het reserve grootzeil dat ze aan boord hadden. Rond de middag zijn ze weer op pad gegaan naar Pitcairn, maar niet voordat ze Jeroen nog wat hun zelf gemaakte yoghurt lieten proeven, met vers fruit van het eiland en een paar bakken thee gaven. Aan het einde was er zelfs nog een lekkere bak koffie met een plakje rum cake. Tja het leven is slecht  Daan is nog naar de wal geweest om te voetballen. Helaas heeft hij een uur voor niks gewacht en zonder te voetballen is die weer terug aan boord gekomen. Jeroen heeft wat aan de Challenger 2.0 getekend, geslapen en nog lekker gezwommen.  Ollie heeft wat gewassen, geslapen, gelezen en nog wat gegamed. Tja echt een rust dag...

  Uitgeput kwamen we boven bij de grote eenzame boom, maar helaas dat was nog niet het hoogste punt. Toch was er weer een stop nodig om even wat te drinken en te eten. Best pittig om zo even naar 511m hoogte te fietsen over de gravel paden. Gelukkig zat het weer mee en bleef de zon het grootste gedeelte van de tijd achter de wolken. Helaas net niet genoeg om Daan niet te veranderen in de standaard verbrande toerist. Een permanent wit t-shirt en goed rode armen/nek. Gelukkig miste het witte horloge niet om zijn pols.   Na een stop met al een fantastisch uitzicht stegen we weer in het zadel om de laatste meters naar boven te fietsen. Helaas gingen we eerste weer een stuk berg af. De arme beentjes… Daarna waren sommige stukken zelfs zo stijl dat we niet eens konden fietsen. We liepen deze stukken dan met de zware benen en een zere reet. Gelukkig was het hijgen, puffen, kreunen en steunen allemaal de moeite waard. We kwamen aan op een verlaten top met 360 graden zicht op de horizo...