Doorgaan naar hoofdcontent

Eiland tijd

Vandaag hadden Kiva, de Jiu Jitsu leraar van Daan aan boord samen met zijn 3 kids. Twee van zijn zoon’s en een neefje. Het was erg geslaagd en de kinderen hebben genoten. Zwemmen, klimmen, klauteren, vissen, slingeren aan de spinnaker val, met de dinghy varen en misschien wel het mooiste; een stuk van Daan’s favoriete films gekeken (Cars) tijdens het verslinden van een gigantische stapel pannenkoeken, 2 bakken chips en een grote zak snoepjes.  

Erg gek was het dan ook niet dat de kinderen over de boot bleven sluiterren… Papa had het alleen wat moeilijker, die werd langzaam maar zeker steeds meer zeeziek. Genieten deed hij wel want de kids waren helemaal door het dolle heen. 

Ze hebben het wel een beetje gek gemaakt met de hoeveelheid kadotjes. Een gigantische tros bananen, mango’s, komkommer,  avocado, 3 vissen(RED Snappers) en omdat het nog niet genoeg was 1 giga watermeloen. Niet normaal maar wat zijn we hier blij mee. 


We hebben voordat we het bezoek kregen eindelijk weer eens de tijd genomen om de boot goed op te ruimen en schoon te maken. Hier hadden we met al het surfen, fietsen, freediven en all het wassen niet echt de tijd voor genomen. Gelukkig gaat het met 3 personen heel snel.


richting het eind van de middag was er opeens haast. Om 1700 was er voetbal en met een beetje mazzel mocht Daan weer mee doen. Onze gasten werden om 1630 opgehaald, zo hadden wij net genoeg tijd om alles een beetje zeevast te leggen en ons zelf om te kleden. Zo sprongen we de dinghy in, onderweg naar de grote bekende golven. De deining was namelijk weer flink toegenomen en zo moesten we weer goed het juiste moment afwachten. Dit ging goed, maar het was wel een beetje spannend. Het kanaal leek dit keer wel 3 keer zolang als normaal.


Zo stonden we wel om 17:00 op het voetbalveld. Een leeg voetbalveld wel te verstaan. Er was nog niemand te bekennen. Geen van alle spelers of de scheidsrechter was er…. dat blijft toch gek als er om 1700 gevoetbald zou worden. Maarja dat was natuurlijk 17:00 eiland tijd. Gelukkig hadden wij een voetbal bij ons en had iedereen zin om een balletje te trappen. Om 17:15 kwam de eerste voetballer aan gesjokt en om 18:00 was het groene voetbal team compleet. Er was inderdaad maar 1 team compleet en van het andere team was er nog helemaal niemand. Volgens de inside informatie die we hierna kregen sliepen de andere nog allemaal. Dit bleek niet gelogen, want er werd actief naar invallers gezocht. Er waren ondertussen al wel een paar voetballers van het witte team ontwaakt. Maar dit was lang niet voldoende om een volledig team te maken. De zoektocht ging dus verder. De kleur van het shirt maakte niet uit. Voetbalschoenen of niet maakte niet uit. Zelfs Jeroen en ollie werden 3 keer gevraagd om mee te doen. We hadden geen schoenen bij ons, dus dat leek ons niet verstandig. Gelukkig was dat ook niet meer nodig nadat 1 van de spelers een bezoekje had gebracht aan 1 van de lokale kroegen. Wat een zooitje en niemand maakte zich druk. Erg bijzonder om dat zo van dichtbij te zien. De wedstrijd begon uiteindelijk pas om 18:30 met 11 tegen 11.  Groen tegen wit/zwart/lichtblauw/grijs/blauwgrijs/rood ;)

Het groene team heeft uiteindelijk gewonnen. Dit was het georganiseerde team met het meeste uithoudingsvermogen. Dat is ook goed te begrijpen want dit team bestond uit kids van 15 tot 18. Het bij elkaar geraapte zooitje van het witte team bleek wel goed weerstand te kunnen bieden maar had alleen de conditie niet. 


Morgen om 09:00 gaan we zwemmen samen met Kavi en de rest van de zwemmers. Actief zwemmen als een training, want ze zijn hier mensen van de zee. Nu is de vraag; kunnen wij als mensen van over de zee een beetje mee komen met deze mensen van de zee.

Hopelijk is de deining morgen wel iets af genomen. Hoe we vandaag half naar binnen surfde op een gedeelde golf met een surfen is niet ideaal en slecht voor het hart. Iets minder mag… zodat we goed naar het haventje kunnen met het bootje. Aan de andere kant hopen we op goede deining voor het surfen. Tja echte troubles in paradise….


Owja, vandaag zijn Kevin en Nele ook weer verder gegaan met hun 2 jaar lange reis. We hebben een goede tijd met ze gehad. Helaas konden hebben we niet allemaal echt gedag  zeggen. Ollie heeft gelukkig voor het boodschappen doen ze nog even gezien


De vis, 1 van de 3 snappers was heerlijk! Lekker met een pasta salade.



Daan, Ollie & Jeroen 








 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...