Doorgaan naar hoofdcontent

Eiland tijd

Vandaag hadden Kiva, de Jiu Jitsu leraar van Daan aan boord samen met zijn 3 kids. Twee van zijn zoon’s en een neefje. Het was erg geslaagd en de kinderen hebben genoten. Zwemmen, klimmen, klauteren, vissen, slingeren aan de spinnaker val, met de dinghy varen en misschien wel het mooiste; een stuk van Daan’s favoriete films gekeken (Cars) tijdens het verslinden van een gigantische stapel pannenkoeken, 2 bakken chips en een grote zak snoepjes.  

Erg gek was het dan ook niet dat de kinderen over de boot bleven sluiterren… Papa had het alleen wat moeilijker, die werd langzaam maar zeker steeds meer zeeziek. Genieten deed hij wel want de kids waren helemaal door het dolle heen. 

Ze hebben het wel een beetje gek gemaakt met de hoeveelheid kadotjes. Een gigantische tros bananen, mango’s, komkommer,  avocado, 3 vissen(RED Snappers) en omdat het nog niet genoeg was 1 giga watermeloen. Niet normaal maar wat zijn we hier blij mee. 


We hebben voordat we het bezoek kregen eindelijk weer eens de tijd genomen om de boot goed op te ruimen en schoon te maken. Hier hadden we met al het surfen, fietsen, freediven en all het wassen niet echt de tijd voor genomen. Gelukkig gaat het met 3 personen heel snel.


richting het eind van de middag was er opeens haast. Om 1700 was er voetbal en met een beetje mazzel mocht Daan weer mee doen. Onze gasten werden om 1630 opgehaald, zo hadden wij net genoeg tijd om alles een beetje zeevast te leggen en ons zelf om te kleden. Zo sprongen we de dinghy in, onderweg naar de grote bekende golven. De deining was namelijk weer flink toegenomen en zo moesten we weer goed het juiste moment afwachten. Dit ging goed, maar het was wel een beetje spannend. Het kanaal leek dit keer wel 3 keer zolang als normaal.


Zo stonden we wel om 17:00 op het voetbalveld. Een leeg voetbalveld wel te verstaan. Er was nog niemand te bekennen. Geen van alle spelers of de scheidsrechter was er…. dat blijft toch gek als er om 1700 gevoetbald zou worden. Maarja dat was natuurlijk 17:00 eiland tijd. Gelukkig hadden wij een voetbal bij ons en had iedereen zin om een balletje te trappen. Om 17:15 kwam de eerste voetballer aan gesjokt en om 18:00 was het groene voetbal team compleet. Er was inderdaad maar 1 team compleet en van het andere team was er nog helemaal niemand. Volgens de inside informatie die we hierna kregen sliepen de andere nog allemaal. Dit bleek niet gelogen, want er werd actief naar invallers gezocht. Er waren ondertussen al wel een paar voetballers van het witte team ontwaakt. Maar dit was lang niet voldoende om een volledig team te maken. De zoektocht ging dus verder. De kleur van het shirt maakte niet uit. Voetbalschoenen of niet maakte niet uit. Zelfs Jeroen en ollie werden 3 keer gevraagd om mee te doen. We hadden geen schoenen bij ons, dus dat leek ons niet verstandig. Gelukkig was dat ook niet meer nodig nadat 1 van de spelers een bezoekje had gebracht aan 1 van de lokale kroegen. Wat een zooitje en niemand maakte zich druk. Erg bijzonder om dat zo van dichtbij te zien. De wedstrijd begon uiteindelijk pas om 18:30 met 11 tegen 11.  Groen tegen wit/zwart/lichtblauw/grijs/blauwgrijs/rood ;)

Het groene team heeft uiteindelijk gewonnen. Dit was het georganiseerde team met het meeste uithoudingsvermogen. Dat is ook goed te begrijpen want dit team bestond uit kids van 15 tot 18. Het bij elkaar geraapte zooitje van het witte team bleek wel goed weerstand te kunnen bieden maar had alleen de conditie niet. 


Morgen om 09:00 gaan we zwemmen samen met Kavi en de rest van de zwemmers. Actief zwemmen als een training, want ze zijn hier mensen van de zee. Nu is de vraag; kunnen wij als mensen van over de zee een beetje mee komen met deze mensen van de zee.

Hopelijk is de deining morgen wel iets af genomen. Hoe we vandaag half naar binnen surfde op een gedeelde golf met een surfen is niet ideaal en slecht voor het hart. Iets minder mag… zodat we goed naar het haventje kunnen met het bootje. Aan de andere kant hopen we op goede deining voor het surfen. Tja echte troubles in paradise….


Owja, vandaag zijn Kevin en Nele ook weer verder gegaan met hun 2 jaar lange reis. We hebben een goede tijd met ze gehad. Helaas konden hebben we niet allemaal echt gedag  zeggen. Ollie heeft gelukkig voor het boodschappen doen ze nog even gezien


De vis, 1 van de 3 snappers was heerlijk! Lekker met een pasta salade.



Daan, Ollie & Jeroen 








 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...