Doorgaan naar hoofdcontent

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen.
Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen.
Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten.

Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf.
Kiva belde nog naar Daan en had nog een meer groente en fruit voor ons. Mooie groene bananen, advocado's, een doos met 6 flessen wijn! en nog een zak chips. De chips is een lokaal product dat gemaakt wordt door de broer van Kiva. Echt zo bizar dat we zo veel mee kregen. Heel bijzonder allemaal.

De armada kwam om 11:30 en zo werden de paspoorten gestempeld en het papierwerk geregeld voor vertrek.
Na de lunch hebben we rustig aangedaan met alle voorbereidingen. Zo waren we pas om 16:30 klaar voor vertrek, maar toen besloten we eerst nog even te gaan zwemmen.

Het is tocht altijd weer een ding om zo mooie plek en de onze nieuwe vrienden achter te moeten laten. Iets wat erg normaal is met onze manier van reizen maar nooit een leuk onderdeel wordt.
Om klokslag 17:00 was het anker eruit en waren we onderweg. Onderweg naar de volgende bizarre bestemming. Pitcairn. Een eiland dat bevolkt is door de mensen van de muiterij van de Bounty. Tegenwoordig wonen er nog maar 50 mensen. We moeten wel mazzel hebben met het weer, de baai is vrij onbeschut dus als er te veel wind of golven staan moeten we Pitcairn helaas links laten liggen.

De tocht is 1145 mijlen, dus ongeveer een week zeilen als de wind een beetje mee zit. Er zijn nog wel 2 eilanden waar we misschien kunnen stoppen. Ducie en Henderson eiland, 2 natuur reservaten waar we ook hele kalme condities voor nodig hebben om aan land te kunnen. We zijn benieuwd.

We varen nu over een hele rustige en stille oceaan. Het grootzeil staat er volledig op en onze grootste genua doet het werk. Zo varen we heel relax richting in de richting van de ondergaande zon.

De wachten zijn hetzelfde als de vorige keer.
00-04 Daan
04-08 Ollie
08-12 Jeroen

Wat gaan we morgen doen? Goede vraag we zijn in ieder geval vol geladen met muziek, podcasts, e-books, films en series. We vermaken ons wel. We hopen alleen op wind, voor nu lijkt de wind erg weinig te zijn voor de hele tocht.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

  1. Goede reis weer heren. Wat zal dat afscheid nemen weer even een ding zijn. OP naar de volgende bestemming! GENIET!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snap dat het moeilijk is om zulke lieve mensen en mooi eiland te moeten verlaten.
    Op naar de volgende.
    Hoop dat het lukt bij Pitcairn te stoppen.
    Mooi eiland, zag het laatst bij Floortje (Dessing) aan het einde van de wereld.
    Goede vaart.😘😘😘

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...