Doorgaan naar hoofdcontent

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen.
Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen.
Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten.

Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf.
Kiva belde nog naar Daan en had nog een meer groente en fruit voor ons. Mooie groene bananen, advocado's, een doos met 6 flessen wijn! en nog een zak chips. De chips is een lokaal product dat gemaakt wordt door de broer van Kiva. Echt zo bizar dat we zo veel mee kregen. Heel bijzonder allemaal.

De armada kwam om 11:30 en zo werden de paspoorten gestempeld en het papierwerk geregeld voor vertrek.
Na de lunch hebben we rustig aangedaan met alle voorbereidingen. Zo waren we pas om 16:30 klaar voor vertrek, maar toen besloten we eerst nog even te gaan zwemmen.

Het is tocht altijd weer een ding om zo mooie plek en de onze nieuwe vrienden achter te moeten laten. Iets wat erg normaal is met onze manier van reizen maar nooit een leuk onderdeel wordt.
Om klokslag 17:00 was het anker eruit en waren we onderweg. Onderweg naar de volgende bizarre bestemming. Pitcairn. Een eiland dat bevolkt is door de mensen van de muiterij van de Bounty. Tegenwoordig wonen er nog maar 50 mensen. We moeten wel mazzel hebben met het weer, de baai is vrij onbeschut dus als er te veel wind of golven staan moeten we Pitcairn helaas links laten liggen.

De tocht is 1145 mijlen, dus ongeveer een week zeilen als de wind een beetje mee zit. Er zijn nog wel 2 eilanden waar we misschien kunnen stoppen. Ducie en Henderson eiland, 2 natuur reservaten waar we ook hele kalme condities voor nodig hebben om aan land te kunnen. We zijn benieuwd.

We varen nu over een hele rustige en stille oceaan. Het grootzeil staat er volledig op en onze grootste genua doet het werk. Zo varen we heel relax richting in de richting van de ondergaande zon.

De wachten zijn hetzelfde als de vorige keer.
00-04 Daan
04-08 Ollie
08-12 Jeroen

Wat gaan we morgen doen? Goede vraag we zijn in ieder geval vol geladen met muziek, podcasts, e-books, films en series. We vermaken ons wel. We hopen alleen op wind, voor nu lijkt de wind erg weinig te zijn voor de hele tocht.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

  1. Goede reis weer heren. Wat zal dat afscheid nemen weer even een ding zijn. OP naar de volgende bestemming! GENIET!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snap dat het moeilijk is om zulke lieve mensen en mooi eiland te moeten verlaten.
    Op naar de volgende.
    Hoop dat het lukt bij Pitcairn te stoppen.
    Mooi eiland, zag het laatst bij Floortje (Dessing) aan het einde van de wereld.
    Goede vaart.😘😘😘

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...