Doorgaan naar hoofdcontent

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken. 

Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden. 


De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen zonder een boot rond hier zuid Amerika en het Caribisch gebied. 


We zijn samen met hun naar de Moai gelopen die hier bij het drop staan. Het blijft het heel onwerkelijk om zo bij de hoofden te lopen en daarachter onze boot te zien dobberen. Na de eerste echte Moai te hebben gezien liepen we door naar het museum. Hier was heel veel leeswerk over de geschiedenis van Rapa Nui en mocht je nog niet genoeg gelezen hebben dan kan je boeken lezen in de aangesloten bibliotheek 

Wij vonden het nogal veel en het was niet heel logisch opgezet. Wel fijn dat we nu wat van de geschiedenis weten voordat we morgen op pad gaan. 


Als avond maal heeft Jeroen eigengemaakte friet gemaakt en daarbij kipnuggets gebakken. Daan maakte hierbij een salade en zo voelde het avond maal nog iets wat gezond. 

Morgen om 0800 naar de kant. Om 0830 hebben we met de gids afgesproken en om 0900 staat dan de auto op ons te wachten. We nemen als echte hollanders natuurlijk zelf wat te eten enz mee. Vara heeft als lekker tussendoortje een rumcake gebakken! 

we zijn erg benieuwd naar wat we morgen allemaal te zien krijgen. 



Ollie’s Engels Corner


The swell is calming down here in Rapa Nui, so every trip ashore is becoming less terrifying. This morning, with bums less clenched than the precious trip, we made the ride ashore with SV Senang. A morning of missions included buying sim cards, finding tourist passes and sorting a hire care for tomorrow’s adventures. While at the car rental office we made a new friend in the owner, whom, it turns out, is the national jui-jitsu champion of Chile. He invited us back to his dojo for an introductory lesson in martial arts, and even to drop us off at the boat in his rib afterwards. With Ollie nursing a surfing injury, it’s up to Daan and Jeroen to represent in the jui-jitsu ring (ring? where do people jui-jitsu on eachother?). Safe to say we will be returning the car with no scratches and very full of fuel.


After the morning’s work Ollie and Daan rewarded themselves with an ice cream, and Jeroen, the Adult, with a beer. On returning to the cafe from our first day ashore we made friends with a German couple working there, who joined us to visit some Moai and the Rapa Nui museum. Tomorrow, after our tour of the island I will report some island history.


Then back to the boat and stuffing our faces with deep fried chicken nuggets and fries courtesy of Jeroen. With heavy bellies we’ll sleep well in preparation for tomorrow’s adventure.


Daan, Ollie & Jeroen 







Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...