Weer recht vooruit

 Sinds vandaag stuurt de Challenger weer recht vooruit met het stuurwiel gecentreerd. Dit was bij de inspectie van de stuurinstallatie in Panama gebeurd. Niks kapot alleen net niet helemaal uitgelijnd. Hierdoor stond het stuurwiel 5 graden over stuurboord als het roer recht onder de boot stond. Vooral heel irritant omdat ons mooie gemarkeerde stuurwiel dit nogal overduidelijk laat zien. Vooral als je daar op gaat letten. Gelukkig was dit met 2 man, een duikbril en een inbussleutel binnen 10 minuten opgelost.

ajetoo buurman!  

Dit gebeurde allemaal na het ontbijt met Amerikaanse pannenkoeken die Ollie had gemaakt. Dit was tevens ook prima voedsel om daarna nog even te surfen. Lang ging dat niet, gisteren toch te veel van het lichaam gevraagd met surf sessie. 

Het freediven is het niet geworden deze dag. We hadden een te relaxte morgen. Niet erg maar hierdoor moesten we wel kiezen tussen surfen of freediven. Die keuze was snel gemaakt met een goede break zo dichtbij. 

Morgen krijgen we visite, de jiu Jitsu leeraar van Daan komt morgen met zijn kids even aan boord kijken. We zijn benieuwd, we gaan in ieder geval pannenkoeken bakken en lekker zwemmen rond de boot. 

Ollies Engels Corner

Here is a list of things that do not exist in Rapa Nui: an ice skating rink, a cinema, a go kart track, a shopping mall, a paintball arena, a zoo, a science museum, a bridge, a swimming pool, a mirror maze, a theme park, a Disneyland, an Apple store.

But something Rapa Nui does have is multiple surf breaks directly in front of the bay-front, which means a common pastime is to sit in the shade of the little tiki umbrellas watching the waves. And if you sit and watch the waves long enough, you might see in the distance 3 bald europeans climb off a yacht, pile into a tiny dinghy laden with surfboards, and trundle their way towards the shore. After arriving in their little inflatable water taxi at the the surf break, they jump in the water and play a fun game of watching-the-waves-for-hours-missing-most-rideable-sets-then-frantically-paddling-for-a-breaking-wave-and-falling-forward-off-the-front-of-the-board. This game is normally followed by thrashing around in the white water for a few minutes, burning precious calories and testing the strength of the leashes attached to the boards. It’s a good workout for your arms and back and mental resilience. Once the thrashing is over, and they’ve clawed their way back to the line-up (where you catch the waves), they’re just in time for another perfect set of waves to roll in. But by this point, with arms aflame and back muscles reduced to overcooked spaghetti, all they can do is watch the locals perfectly line themselves up with the shoulder of the wave to glide effortlessly into a carving ride across the face of the blue water. Rinse and repeat a couple of times and we are now exhausted enough that all we can manage is to un-elegantly flop our way inshore to sit in the shade of the tiki umbrellas, trying to not feel judged by the group of locals sat in the shade of the little tiki umbrellas watching the waves.

Daan, Ollie & Jeroen