Doorgaan naar hoofdcontent

Toch nog een nachtje wachten

Voordat we naar Kaapstad varen moet er eerst nog even getankt worden. We hebben best wel veel de motor gebruikt om rond de kaap te komen. Challenger slurpten zo 100 liter naar binnen. Gelukkig valt het in verhouding met Nederland erg mee kwa kosten. Wat kost 100 liter hier? 95 euro hoppa dat zijn nog eens prijzen. Heel eerlijk durfen we niet ze zeggen hoeveel diesel nu in Nederland kost in de haven, maar toen wij vertrokken in 2022 tankten we de boot vol in Scheveningen en daar lag de liter prijs rond de 3 euro. Als er geen wind is in Nederland zullen we maar gaan roeien, want dat kunnen we echt niet meer betalen na 3 jaar op reis te zijn geweest.

Het was ongeveer 4 uurtjes varen naar de haven. Deze haven was echt speciaal voor jachtjes en je keek je ogen dus ook uit naar alle mooie bootjes. Immigratie zat op een half uurtje lopen. Toen we daar aankwamen besloten we toch eerst nog even wat te gaan eten, omdat we nog wat cash geld hadden. Lang hebben we niet gezocht, want de haven ligt midden in het waterfront waar een leuke boulevard is. Jeroen nam nog een lekker burger en dan een aantal garnalen.

Nadat ons buikje was gevuld was het dan toch echt tijd om uit te checken en afscheid te nemen van Zuid Afrika. Al snel hadden we door dat vandaag vertrekken er niet in zit. Immigratie gaf aan dat wij de papieren online naar customs moeten sturen. Die waren namelijk niet op kantoor. Het was al 17:00 en de meneer zij dat ze normaal open zijn tot 18:00, maar helaas kregen we geen antwoord en moesten we dus nog een nachtje blijven liggen.

Het voordeel is wel dat het betekend dat we nog een keer normaal een warme douche kunnen nemen. We wisten niet of we daar bij konden, want de haven had eigenlijk geen idee dat wij er nog lagen. Toen wij terug kwamen van immigratie was de havenmeesteres al naar huis. Toch besloot Daan het te proberen. Hij stapte van de boot af met de douche tas. Zetten een paar stappen en daar!!! Raaaaww!!! Een bosen zeehond die op de steiger lag te slapen. Het scheelde niet veel of die had een lekker hapje genomen van Daan ze vetjes. Gelukkig zijn die beesten echt niet gemaakt om op land te leven, want ze zijn ontzettend traag. Toen Daan verder liepen kwam die nog 5 zee honden tegen maar deze keer letten die beter op en zorgde dat ze niet bij hem konden komen. Daan heeft gelukkig niet ze leven op het spel gezet voor niks, want hij kon zo naar binnen lopen, om vervolgens onder een heerlijke douche te stappen.

Morgen zullen we direct vertrekken als we het mailtje krijgen. Weer technisch maakt het niet uit, want de eerste dagen zien er erg gunstig uit.

Jeroen & Daan

Reacties

  1. Ook wij hebben een Dehler 39 en varen vandaag vanuit Lelystad naar Stavoren. Heel wat minder avontuurlijk maar we genieten. Fijne reis verder. Ik blijf jullie volgen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...