Doorgaan naar hoofdcontent

Shark attack

Justin had bij zonsopgang direct de vislijnen in het water gegooid. We zouden eigenlijk wel weer graag een visje willen vangen. Toen Jeroen wakker werd hebben ze de val van de Genua 3 beken op slijtage en dit bleek inderdaad erg geschavield te zijn. Zonde maar Jeroen had wel een plannetje op dit te maken. Alleen de mantel was geschavield. Dus hij hoefde alleen maar een nieuwe mantel erop te zetten en de lijn wat langer maken. Dit was vooraf een klein klusje uiteindelijk is Jeroen hier bijna de hele dag mee druk geweest. Ook was die bijna te bril verloren. Want die viel van ze neus af. Hij kon hem nog net vangen voordat die in het water zou vallen. Hij bedacht hier maar even een touwtje voor te maken. Daan moest hier erg om lachen, want nu deed Jeroen hem denken aan zijn oude juffrouw.

Voordat Jeroen en Justin de val gingen checken zagen ze een vis achter de boot slingeren. Justin vis!! Ze kwamen natuurlijk gelijk in actie. "He dit gaat wel heel zwaar he Justin" "Ja wow zo sterk was die yellow fin niet" Toen ze na veel vechten de vis een beetje dichterbij de boot hadden gehaald zagen ze dat het geen vis was maar een HAAI!! De haai was ongeveer 1,5 meter dus niet erg groot. Zelfde grote waar wij mee zwommen in Polynesië. Dit is natuurlijk niet helemaal de bedoeling maar voordat de jongens konden beslissen wat ermee gingen doen snapte de lijn en waren de haaien weer op vrije vinnen. Helaas hebben de haaien dus nu wel een haak in mond dus of ze nog lang leven is maar de vraag. We verliezen steeds meer lures en dit vinden we vooral erg omdat wij onze zaakjes niet goed op orden hebben lijkt het. Hierdoor komt er onnodig plastic in het water en voor de vis/haai zelf is het ook een hele vervelende dood.

Voor de lunch had Jeroen weer een lekker brood gebakken. Wat kan die dat toch goed zeg. Justin maakt het avond eten. rijst met terriyaki saus. Ohja en Daan heeft ook nog getracht een cake te bakken met de nieuwe speculaas kruiden. Dit is finaal mis gegaan. Want de cake was helemaal ingestort en uiteindelijk leek het op het soep. Dit is natuurlijk wel heel erg overdreven. Alleen het middelste was gewoon nog niet gaar. De rest was erg lekker. Volgende keer moet Daan het maar bij koken laten en het bakken aan Jeroen over laten.

Gevaren afstand : 122NM
Gemiddelde snelheid : 5,1
Afstand te gaan : 813NM

Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...