Doorgaan naar hoofdcontent

Shark attack

Justin had bij zonsopgang direct de vislijnen in het water gegooid. We zouden eigenlijk wel weer graag een visje willen vangen. Toen Jeroen wakker werd hebben ze de val van de Genua 3 beken op slijtage en dit bleek inderdaad erg geschavield te zijn. Zonde maar Jeroen had wel een plannetje op dit te maken. Alleen de mantel was geschavield. Dus hij hoefde alleen maar een nieuwe mantel erop te zetten en de lijn wat langer maken. Dit was vooraf een klein klusje uiteindelijk is Jeroen hier bijna de hele dag mee druk geweest. Ook was die bijna te bril verloren. Want die viel van ze neus af. Hij kon hem nog net vangen voordat die in het water zou vallen. Hij bedacht hier maar even een touwtje voor te maken. Daan moest hier erg om lachen, want nu deed Jeroen hem denken aan zijn oude juffrouw.

Voordat Jeroen en Justin de val gingen checken zagen ze een vis achter de boot slingeren. Justin vis!! Ze kwamen natuurlijk gelijk in actie. "He dit gaat wel heel zwaar he Justin" "Ja wow zo sterk was die yellow fin niet" Toen ze na veel vechten de vis een beetje dichterbij de boot hadden gehaald zagen ze dat het geen vis was maar een HAAI!! De haai was ongeveer 1,5 meter dus niet erg groot. Zelfde grote waar wij mee zwommen in Polynesië. Dit is natuurlijk niet helemaal de bedoeling maar voordat de jongens konden beslissen wat ermee gingen doen snapte de lijn en waren de haaien weer op vrije vinnen. Helaas hebben de haaien dus nu wel een haak in mond dus of ze nog lang leven is maar de vraag. We verliezen steeds meer lures en dit vinden we vooral erg omdat wij onze zaakjes niet goed op orden hebben lijkt het. Hierdoor komt er onnodig plastic in het water en voor de vis/haai zelf is het ook een hele vervelende dood.

Voor de lunch had Jeroen weer een lekker brood gebakken. Wat kan die dat toch goed zeg. Justin maakt het avond eten. rijst met terriyaki saus. Ohja en Daan heeft ook nog getracht een cake te bakken met de nieuwe speculaas kruiden. Dit is finaal mis gegaan. Want de cake was helemaal ingestort en uiteindelijk leek het op het soep. Dit is natuurlijk wel heel erg overdreven. Alleen het middelste was gewoon nog niet gaar. De rest was erg lekker. Volgende keer moet Daan het maar bij koken laten en het bakken aan Jeroen over laten.

Gevaren afstand : 122NM
Gemiddelde snelheid : 5,1
Afstand te gaan : 813NM

Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...