Doorgaan naar hoofdcontent

Zon, zee en weer een vliegende vis

Vandaag was een heerlijk rustige dag. De nacht was een andere verhaal, naja voor Ollie dan. De wachten van Jeroen en Daan waren heerlijk rustig, met een constante wind en weinig bijzonderheden. Ollie was echter de gelukkige die dit keer buien, veel wind en wind stiltes om zijn oren kreeg.
Harry afstellen is dan altijd een moeilijk taakje, dus er zat voor Ollie niks anders op om met de hand te sturen. Dat in de regen, dus er ging zo maar een zeiljas aan.
Een hele gebeurtenis, want Daan en Jeroen hebben de zeiljas na het verlaten van zuid Engeland al niet meer aan gehad.
Gelukkig kwam in de loop van de ochtend de wind weer terug. De genua werd weer uitgerold en zo gingen we een heerlijke dag te gemoed. De dag begon grijs en niet uitnodigend.
Dit hebben de jongens niet mee gekregen want die lagen lekker in dromenland. Na de middag was iedereen pas zijn bed uit. Gelukkig net toptijd voor het verse brood.
De zon kwam ook te voorschijn en de wind bleef constant. Wat een heerlijke dag. We hebben zelf zoveel wind gehouden dat we nog steeds met een dubbel gereefd grootzeil varen.

De cijfers van vandaag:
Afstand tot Rapa Nui : 313 Nm
Dag afstand : 156 Nm
Gem. snelheid 6.5 kn
Geen vissen gevangen.
Daan was vandaag de koning van de spelletjes, naja dat vind die zelf. Hij had wel met schaken en met fifa gewonnen.

Het avond maal was een pasta met advocado en kip. Fijn zo een vriesvak vol met maaltijd sausjes.
Na de afwas hadden we nog een vliegende vis in de kuip. Wat kunnen die beesten toch stinken. Gelukkig kwam die op de kuip vloer en niet op de kussen of door een luik in een bed. Nu koste het Jeroen alleen een jaar van zijn leven. Wat kunnen die vissen je toch laten schrikken.

We hebben vandaag de accu's helemaal vol kunnen laden. Zelfs de start accu met behulp van een acculader. Wat zijn die zonnepanelen toch fijn. Nu aan ons de taak om weer wat energie te gaan verbruiken.
Morgen gaat de wind waarschijnlijk wat minder worden en dan kunnen we hopelijk een zeilwissen. We varen nu al veel te lang, 5 dagen, met de zelfde zeilvoering. Morgen hopelijk weer wat anders.

Ollie's Engels Corner

All is well on the Challenger. Today was a beautiful mid-Pacific day full of sunshine and steady breeze. The water was blue, the waves were gentle, the bread was fluffy, the crew are happy. Now we're sailing under a big bright moon with the sound of water slipping past the hull. The predicted confused seas never really materialised, and the wind has held up so far. Tomorrow we still expect it to become lighter and will probably make a sail change, for the last little push to the island. Almost there now.

Dann, Ollie, & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...