Doorgaan naar hoofdcontent

Zon, zee en weer een vliegende vis

Vandaag was een heerlijk rustige dag. De nacht was een andere verhaal, naja voor Ollie dan. De wachten van Jeroen en Daan waren heerlijk rustig, met een constante wind en weinig bijzonderheden. Ollie was echter de gelukkige die dit keer buien, veel wind en wind stiltes om zijn oren kreeg.
Harry afstellen is dan altijd een moeilijk taakje, dus er zat voor Ollie niks anders op om met de hand te sturen. Dat in de regen, dus er ging zo maar een zeiljas aan.
Een hele gebeurtenis, want Daan en Jeroen hebben de zeiljas na het verlaten van zuid Engeland al niet meer aan gehad.
Gelukkig kwam in de loop van de ochtend de wind weer terug. De genua werd weer uitgerold en zo gingen we een heerlijke dag te gemoed. De dag begon grijs en niet uitnodigend.
Dit hebben de jongens niet mee gekregen want die lagen lekker in dromenland. Na de middag was iedereen pas zijn bed uit. Gelukkig net toptijd voor het verse brood.
De zon kwam ook te voorschijn en de wind bleef constant. Wat een heerlijke dag. We hebben zelf zoveel wind gehouden dat we nog steeds met een dubbel gereefd grootzeil varen.

De cijfers van vandaag:
Afstand tot Rapa Nui : 313 Nm
Dag afstand : 156 Nm
Gem. snelheid 6.5 kn
Geen vissen gevangen.
Daan was vandaag de koning van de spelletjes, naja dat vind die zelf. Hij had wel met schaken en met fifa gewonnen.

Het avond maal was een pasta met advocado en kip. Fijn zo een vriesvak vol met maaltijd sausjes.
Na de afwas hadden we nog een vliegende vis in de kuip. Wat kunnen die beesten toch stinken. Gelukkig kwam die op de kuip vloer en niet op de kussen of door een luik in een bed. Nu koste het Jeroen alleen een jaar van zijn leven. Wat kunnen die vissen je toch laten schrikken.

We hebben vandaag de accu's helemaal vol kunnen laden. Zelfs de start accu met behulp van een acculader. Wat zijn die zonnepanelen toch fijn. Nu aan ons de taak om weer wat energie te gaan verbruiken.
Morgen gaat de wind waarschijnlijk wat minder worden en dan kunnen we hopelijk een zeilwissen. We varen nu al veel te lang, 5 dagen, met de zelfde zeilvoering. Morgen hopelijk weer wat anders.

Ollie's Engels Corner

All is well on the Challenger. Today was a beautiful mid-Pacific day full of sunshine and steady breeze. The water was blue, the waves were gentle, the bread was fluffy, the crew are happy. Now we're sailing under a big bright moon with the sound of water slipping past the hull. The predicted confused seas never really materialised, and the wind has held up so far. Tomorrow we still expect it to become lighter and will probably make a sail change, for the last little push to the island. Almost there now.

Dann, Ollie, & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....