Doorgaan naar hoofdcontent

Zon, zee en weer een vliegende vis

Vandaag was een heerlijk rustige dag. De nacht was een andere verhaal, naja voor Ollie dan. De wachten van Jeroen en Daan waren heerlijk rustig, met een constante wind en weinig bijzonderheden. Ollie was echter de gelukkige die dit keer buien, veel wind en wind stiltes om zijn oren kreeg.
Harry afstellen is dan altijd een moeilijk taakje, dus er zat voor Ollie niks anders op om met de hand te sturen. Dat in de regen, dus er ging zo maar een zeiljas aan.
Een hele gebeurtenis, want Daan en Jeroen hebben de zeiljas na het verlaten van zuid Engeland al niet meer aan gehad.
Gelukkig kwam in de loop van de ochtend de wind weer terug. De genua werd weer uitgerold en zo gingen we een heerlijke dag te gemoed. De dag begon grijs en niet uitnodigend.
Dit hebben de jongens niet mee gekregen want die lagen lekker in dromenland. Na de middag was iedereen pas zijn bed uit. Gelukkig net toptijd voor het verse brood.
De zon kwam ook te voorschijn en de wind bleef constant. Wat een heerlijke dag. We hebben zelf zoveel wind gehouden dat we nog steeds met een dubbel gereefd grootzeil varen.

De cijfers van vandaag:
Afstand tot Rapa Nui : 313 Nm
Dag afstand : 156 Nm
Gem. snelheid 6.5 kn
Geen vissen gevangen.
Daan was vandaag de koning van de spelletjes, naja dat vind die zelf. Hij had wel met schaken en met fifa gewonnen.

Het avond maal was een pasta met advocado en kip. Fijn zo een vriesvak vol met maaltijd sausjes.
Na de afwas hadden we nog een vliegende vis in de kuip. Wat kunnen die beesten toch stinken. Gelukkig kwam die op de kuip vloer en niet op de kussen of door een luik in een bed. Nu koste het Jeroen alleen een jaar van zijn leven. Wat kunnen die vissen je toch laten schrikken.

We hebben vandaag de accu's helemaal vol kunnen laden. Zelfs de start accu met behulp van een acculader. Wat zijn die zonnepanelen toch fijn. Nu aan ons de taak om weer wat energie te gaan verbruiken.
Morgen gaat de wind waarschijnlijk wat minder worden en dan kunnen we hopelijk een zeilwissen. We varen nu al veel te lang, 5 dagen, met de zelfde zeilvoering. Morgen hopelijk weer wat anders.

Ollie's Engels Corner

All is well on the Challenger. Today was a beautiful mid-Pacific day full of sunshine and steady breeze. The water was blue, the waves were gentle, the bread was fluffy, the crew are happy. Now we're sailing under a big bright moon with the sound of water slipping past the hull. The predicted confused seas never really materialised, and the wind has held up so far. Tomorrow we still expect it to become lighter and will probably make a sail change, for the last little push to the island. Almost there now.

Dann, Ollie, & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...