Doorgaan naar hoofdcontent

Zware zeil dagen

BAM! Het is een van de oneindig vele en zware klappen die de boot maakt tijdens het hoog aan de wind varen in deze onstuimige zee. Dit gevolgd door emmers, nee eerder badkuipen vol water die over de boot worden heen gegooid. Gelukkig gaat het grootste gedeelte van de meters hoge golven onder de boot door. De boot krijgt zwaar op zijn donder, dat is een ding wat zeker is. De klappen die we maken gaan door merg een been, arme boot. Ze is sterk, hiervoor gemaakt en heeft ze keer op keer bewezen, maar toch vraag je ergens in je achterhoofd altijd nog af voor hoelang een boot dit kan hebben. Het enige juiste antwoord is dan altijd, langer dan de bemanning…

Want wat zeggen ze ook al weer? Dat de laatste loodjes altijd het zwaarste wegen. Pff en hoe. Dat de boot op zijn donder krijgt is duidelijk, maar vergeet niet wij leven in die boot die daar op de Noord Atlantische oceaan heen en weer gegooid word. Geregeld pakt een golf ons op en worden we op ons kant gegooid. Zo moeten we ons dus elk ogenbik, immer en altijd goed vast houden en schrap zetten. Vele malen meer dan als we we voor de wind varen. Nu is koken, afwassen, brood bakken en eten echt tot een kunst verheven en zelfs even naar het toilet is een gigantische uitdaging. Tja misschien is het ook wel onze eigen fout, want wat zegt die wel bekende zeil uitspraak ook al weer? Nee niet die van zeilen is in een zeilpak onder een ijskoude douche briefjes van 100 door het putje spoelen maar dat echte heren niet tegen de wind in zeilen…

Blijkbaar zijn wij dus geen echte heren, maar de Azoren, Engeland en Nederland liggen nu eenmaal tegen de wind in vanaf de Kaapverdische eilanden. Dit had voorkomen kunnen worden door via het Caribisch gebied te zeilen maar door het naderende najaar en haar stormen op de noord Atlantisch oceaan hebben we die luxe niet. Tevens is het in onze zomer ook nog eens orkaan seizoen in het Caribisch gebied. Er zit dus niets anders op. Kiezen op elkaar en doorrammen maar. We hebben nog een aantal dagen tegen de wind in hakken voor de boeg. Gelukkig is de wind volgens de voorspellingen over zijn hoogtepunt heen. Voor alsnog hebben we Windkracht 6 met windstoten ruim in de 7. Het grootzeil is 3 dubbel gereefd en er staat nog maar een puntje voorzeil uit. Alsnog vliegen we door het water. naja totdat we keer op keer weer in een muur van water duiken.

Het is niet allemaal ellende, gisteren middag zat ik nog lekker buiten in de kuip te badderen. We hadden de zeilen net kleiner gemaakt en de klappen waren tijdelijk opgehouden en er kwamen geen bakken met water over. De zon stond hoog aan de hemel, de lucht was blauw en we hadden net lekker vers brood gegeten en een aflevering van de grand tour gekeken. Wat een heerlijk leven! Na die heerlijke badder partij je afdrogen? nee gek gewoon lekker in het zonnetje een boekje lezen en voordat je het weet ben je opgedroogd. Hoe veel van deze overheerlijke tropische badder partijtjes er nog zijn vraag ik me af. We varen langzaam uit de tropen en het einde van de reis is in zicht. We zijn de wereld rond gezeild en nu onderweg terug naar het koude kikker landje. Hoe bizar is dat?

Voordat we straks weer in Nederland zijn moeten we nog maar even genieten. Ook al moeten we eerlijk toegeven dat die lange tochten nu wel mooi zijn geweest. Even van Indonesische naar Zuid Afrika en daarna via Saint Helena (en stiekem ankeren bij Boa Vista) naar de Azoren te varen om vervolgens koers te zetten naar Engeland en Nederland is best wel een ding. De boot is klein en de verveling slaat toe. We weten waarvoor we het doen, maar dit is niet het leukste gedeelte van de reis. Gelukkig slaan we elkaar de hersens niet in maar alle gesprekstof is al lang en breed op. Gelukkig hebben we digitaal nog veel vermaak. Een laptop met series en films, een telefoon vol podcasts en een e-reader vol met boeken. Daarnaast kan ik nog heerijk genieten van het zeilen en is Daan veel bezig met zijn toekomst plannen en natuurlijk met van voor lekkers die op tafel gaat zetten. Zo komen we onze dagen in ieder geval met goed eten door.

Voor nu zet ik me nog even schrap onder me luxe zelfgebouwde buiskap. Daar waar de golven tegenaan beuken en ik lekker droog en warm onder zit. Daarnaast beginnen de periodes dat de wind weer minder is als maar langer te worden. Voordat we het weten is de wind gaan liggen, de zee weer vlak en zijn we deze zware zeil dagen zo weer vergeten.
Nu ga ik met gevaar voor eigen leven een lekker bakje koffie maken en een koekje uit de snack-kast pakken. Daarna weer lekker onder mijn buiskap zitten om stiekem ook wel een beetje te genieten van al dat natuurlijk geweld. Indrukwekkend hoor die moeder natuur.


Daan & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...
Een reactie posten
Meer lezen

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...
Een reactie posten
Meer lezen