Dag 3 Sint Helena

De wetsuits werden uit de kast getrokken, want wij gaan snorkelen. Er blijkt een groot wrak in de baai te liggen. Twee zelfs eentje dicht bij de wal op ongeveer 15 meter diep. De kapitein van dit schip heeft expres zijn schip vast gevaren om niet ze lading te verliezen. Het schip stond namelijk in brand. Het tweede schip ligt wat verderop op z'n 30 meter diep. Dit schip is gezonken tijdens wereld oorlog twee. De Duitsers hebben dit schip gezonken door middel van een torpedo. Dit schip ligt natuurlijk veel te diep dus we gaan naar het eerste schip met als naam Rapa Nui.

Het schip was echt prachtig. De wetsuits waren zeker nodig, want het water was ontiegelijk koud. Dus dat bekende flink door zwemmen en alle visjes bewonderen. Het schip was nog aardig intact. Je kon de grote ketels zijn, een gedeelte van de motor en de boeg van het schip (de voorkant) Deze was zo goed als intact. Hier kon je heel gaaf doorheen zwemmen. Lang zijn we niet gebleven, want na 45 minuten waren we alweer uit het water. Er stond namelijk nog meer op de planning.

We gaan samen met Roberto naar het voetbalveld. Kijken of Daan mee kan spelen. We zijn er heen gereden met de lokale buschauffeur, die zelfs ergens stopte voor ons waar die helemaal niet mocht stoppen. Het veld lag echt op een prachtige locatie. Hoog in de bergen met uitzicht over zee. Over het uitzicht was niks te zeggen, maar het veld zelf…. Het veld was heel erg slecht het leek wel een koeien weide. Daan kreeg het uiteindelijk voor elkaar om 30 minuten mee te mogen voetballen. Precies goed want het ging er hard aan toe. Na het fluitsignaal hebben we nog wat foto's gemaakt en heeft een van de spelers Daan ze scheenbeschermers gesigneerd. Die speler had Daan namelijk kartonnen scheenbeschermers gegeven, omdat die anders niet van de scheids mocht spelen. Zo leek het net alsof die scheenbeschermers aan had.

Om terug te komen naar Jamestown zijn we gaan lopen. Dit was namelijk een hike en die kwam met een omweg ook nog langs de enige waterval op het eiland. Die hebben we dus nog even kunnen bewonderen. De hike was meer schaatsen dan lopen, want het was mega glibberig. Jeroen liep op ze all stars en Daan op slippers. Niet echt de beste schoenzolen. Na ongeveer twee uur lopen kwamen we aan in Jamestown. Hier hebben we nog heerlijk wat gegeten en afscheid genomen van Roberto. Die vliegt morgen naar Zuid Afrika, om vervolgens op een vlucht te stappen naar Amsterdam. We hebben als aanrader gegeven dat die frikandellen, kroketten, verse stroopwafels en poffertjes moet eten.

Jeroen & Daan