Doorgaan naar hoofdcontent

Dag 3 Sint Helena

De wetsuits werden uit de kast getrokken, want wij gaan snorkelen. Er blijkt een groot wrak in de baai te liggen. Twee zelfs eentje dicht bij de wal op ongeveer 15 meter diep. De kapitein van dit schip heeft expres zijn schip vast gevaren om niet ze lading te verliezen. Het schip stond namelijk in brand. Het tweede schip ligt wat verderop op z'n 30 meter diep. Dit schip is gezonken tijdens wereld oorlog twee. De Duitsers hebben dit schip gezonken door middel van een torpedo. Dit schip ligt natuurlijk veel te diep dus we gaan naar het eerste schip met als naam Rapa Nui.

Het schip was echt prachtig. De wetsuits waren zeker nodig, want het water was ontiegelijk koud. Dus dat bekende flink door zwemmen en alle visjes bewonderen. Het schip was nog aardig intact. Je kon de grote ketels zijn, een gedeelte van de motor en de boeg van het schip (de voorkant) Deze was zo goed als intact. Hier kon je heel gaaf doorheen zwemmen. Lang zijn we niet gebleven, want na 45 minuten waren we alweer uit het water. Er stond namelijk nog meer op de planning.

We gaan samen met Roberto naar het voetbalveld. Kijken of Daan mee kan spelen. We zijn er heen gereden met de lokale buschauffeur, die zelfs ergens stopte voor ons waar die helemaal niet mocht stoppen. Het veld lag echt op een prachtige locatie. Hoog in de bergen met uitzicht over zee. Over het uitzicht was niks te zeggen, maar het veld zelf…. Het veld was heel erg slecht het leek wel een koeien weide. Daan kreeg het uiteindelijk voor elkaar om 30 minuten mee te mogen voetballen. Precies goed want het ging er hard aan toe. Na het fluitsignaal hebben we nog wat foto's gemaakt en heeft een van de spelers Daan ze scheenbeschermers gesigneerd. Die speler had Daan namelijk kartonnen scheenbeschermers gegeven, omdat die anders niet van de scheids mocht spelen. Zo leek het net alsof die scheenbeschermers aan had.

Om terug te komen naar Jamestown zijn we gaan lopen. Dit was namelijk een hike en die kwam met een omweg ook nog langs de enige waterval op het eiland. Die hebben we dus nog even kunnen bewonderen. De hike was meer schaatsen dan lopen, want het was mega glibberig. Jeroen liep op ze all stars en Daan op slippers. Niet echt de beste schoenzolen. Na ongeveer twee uur lopen kwamen we aan in Jamestown. Hier hebben we nog heerlijk wat gegeten en afscheid genomen van Roberto. Die vliegt morgen naar Zuid Afrika, om vervolgens op een vlucht te stappen naar Amsterdam. We hebben als aanrader gegeven dat die frikandellen, kroketten, verse stroopwafels en poffertjes moet eten.

Jeroen & Daan

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...
Een reactie posten
Meer lezen

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...
Een reactie posten
Meer lezen