Doorgaan naar hoofdcontent

Dag 2 Sint Helena

Met een flink gevulde rugtas werden we al vroeg op gehaald door de ferryshuttle. We gaan vandaag namelijk een hike doen met Roberto. Roberto is een man uit Switzerland die hier op vakantie is. Hij heeft al veel hikes gedaan op het eiland, maar deze nog niet. Sofia de mevrouw van het toeristen bureau gaf aan dat die deze hike beter niet alleen kan doen. Het kan nogal gevaarlijk zijn. Wij waren gister langs geweest bij Sofia om te vragen welke hikes we echt moeten doen. Zodoende heeft ze ons aan Roberto gekoppeld.

10:00 stapten we de taxi in. Het was ongeveer 30 minuten rijden. Sofia gaf aan dat de hike ongeveer 4/5 uur zal duren. De hike was echt prachtig. Het leek alsof we op mars liepen. Met mooie lava rode gebergte en indrukwekkende kliffen is dit toch wel echt een hike voor in de boeken. Aan het einde van de hike konden we met een touw naar beneden klimmen. Hier waren twee grote naturel pools. Hier hebben we nog even heerlijk gezwommen om vervolgens dezelfde weg weer terug te lopen, omdat de hike geen loop is.

Op de terug weg naar Jamestown vertelde onze taxi meneer dat er ook veel gevoetbald wordt op het eiland. Wij waren mega enthousiast. Vooral Daan natuurlijk hij bracht ons in contact met een van de coaches. Ze hebben namelijk 6 elftallen. De coach was bij de lokale pub bier aan het drinken. Hier spraken we hem aan en al snel had die een plekje voor ons in zijn team. Najah alleen voor Daan dan, want Roberto en Jeroen kunnen niet voetballen.

S'avonds zijn we nog even lekker uit eten geweest samen met Roberto. Weer bij ons favoriete restaurantje. Blijkbaar was dit ook het favoriete restaurant van Roberto. Jeroen had een tonijn biefstuk met chili vlokken, Roberto en Daan aten allebei een normale tonijn biefstuk. Erg lekker na een lange dag. Op aanrader van een local zijn we na het eten ook nog even lekker een drankje wezen doen in de discotheek van Sint Helena. De gemiddelde leeftijd schrokken we een beetje van iedereen was nogal oud, maar gelukkig kunnen wij altijd een feestje vieren. Al hebben we het niet laat gemaakt. Na een paar drankjes was het tijd om lekker naar bed te gaan.

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...