Doorgaan naar hoofdcontent

Dag 1 Sint Helena

We waren al best wel vroeg op de kant. We hadden zin om Sint Helena te ontdekken. Waar ga je dan als eerste heen? Ja geen idee eigenlijk haha. Wij gingen als eerst naar de bank, want ze doen hier nog niet aan betalen met de pas. Er zijn maar twee plekken op het eiland waar je met je mastercard kan betalen. Dus dat betekent cash halen bij de bank op een ouderwetse manier. Daar kwam dus zelfs papier werk bij kijken en een ID controle. We hebben er maar voor gekozen om Britse ponden op te nemen, want die kunnen we ook nog wel in Engeland gebruiken.

Hierna liepen we naar de overkant. Daar zagen we namelijk een supermarktje. Stiekem hoopten we op wat uien, knoflook en wortels, maar helaas hadden ze dit allemaal niet. Wat hadden ze wel? Groene kool en pompoen. Fijn want groene kool blijft lang goed. Dus daar hebben we er een van mee genomen. De mevrouw van de supermarkt vertelde dat groente en fruit erg schaars is op het eiland. Je moet pakken wat je pakken kan. Nadat we met haar hadden gesproken, waren we nog even aan het verder winkelen totdat ze ons riep. "Als jullie nu naar buiten gaan kan je verse aardappelen van het land kopen" Die lusten wij wel en kosten ons 5 pond voor een kilo. Belachelijk maar wel heel erg lekker. Later bleken deze aardappelen erg zeldzaam te zijn, want alle lokale bewoners waren jaloers op ons en vroegen "hoe komen jullie daar aan?".

De volgende stop was bij het bedrijf Shore. Dit is het internet bedrijfje op het eiland. Hier konden we een simkaartje kopen voor 16,5 pond. Waarbij je dan 10 pond aan credits krijgt. Dat is ongeveer 3gb aan data. Dit hebben we uiteindelijk in ons verblijf nooit op kunnen maken, want het internet werkte bijna nergens.

Het stadje hadden we zo gezien het waren dan ook maar paar winkeltjes. Je kan ze op 2 handen tellen. We besloten om de trap op te gaan lopen. Wel hebben we eerst nog even onderaan de trap in het museum gelopen, want hier konden we mooi even wachten totdat de regen ophield. De trap was erg vermoeiend wat een pokken end. Met ontploffende kuiten kamen we allebei boven aan. Dat zal wel spierpijn zijn morgen lachte we.

Als kers op de taart van onze eerste dag in Sint Helena hebben we beneden nog een ijsje gegeten en vervolgens naar de boot gegaan om heerlijk vroeg te gaan slapen.

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...