Doorgaan naar hoofdcontent

Ouderwetse kledingmaker

De oude meneer op de boot had weer eens wat bedacht. Hij heeft al jaren een vest van Quicksilver. Zijn lievelings vest, maar heel treurig kwam die een beetje aan ze rantsoen. Door de zoute omgeving heeft de rits het opgegeven. Dicht ging die nog wel, maar dan ging die van de onderkant weer open. Jeroen was er al een paar dagen heel verdrietig over ;) Hij moest en zou ze vest op knappen.

Toen Jeroen dit vest kocht, kocht die niet alleen dit best maar ook een bodywarmer van dezelfde collectie. Die heeft die nooit aan, want dat was toch niet echt een goede aankoop. De bodywarmer was dus nog een super goede staat. Je raad het al Jeroen is de hele dag bezig geweest met knippen en naaien om de bodywarmer en vest een te maken. Met succes, want net voor het avondeten was die klaar. Volgens ons is het vest mooier geworden dan dat die ooit is geweest. Jeroen is er ontzettend blij mee.

Tijdens het naaien van Jeroen heeft Daan een boterkoek gemaakt. Door de boterkoeken zaten we s'avonds allebei met buikpijn op het toilet. Hij was iets te lekker, waardoor we er iets teveel van hebben gegeten. We zullen maar niet verklappen hoeveel suiker en boter erin zit. We hadden het er gister over dat we vitamine pillen aan het slikken zijn. Nou vandaag hadden we die zeker nodig.

Net voor het avondeten was er wel iets waar we niet zo blij mee waren. De onderkant van het kussen op de bank was nat. Even proeven en het bleek zoutwater te zijn. Shit waar zou dat nou vandaan komen? Echt veel was het niet en we besloten het uit te stellen tot morgen. Het was namelijk niet heel ernstig.

Gevaren afstand: 143nm
Gemiddelde snelheid: 6,0 knopen
Afstand te gaan: 1282nm

Jeroen & Daan

Reacties

  1. Als het enkel de glijder van de rits die vast is komen te zitten door het zout kan je die laten weken in een kommetje zoet water. Het zout lost dan op en de glijder komt terug los als het goed is.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...