Doorgaan naar hoofdcontent

Dunschiller weg

Vannacht geen regen en dus zijn we allebei helemaal uitgerust. Geen last meer van kleine zee ziek kwalen, maar volop genieten van het zeilen. We varen met de grote genua uitgeboomd down wind richting Christmas Island. Leuk om langs te varen misschien komen we een verdwaalde kerstman tegen. Die moet vast ook wel eens op vakantie willen door dat koude weer op de noordpool. Gelukkig zeilen wij daar niet, want dan was het zeilen een stuk minder aangenaam. Nu is het warm en was het s'middags zelfs 35 graden op de boot.

Jeroen is er klaar mee en wilt weer een lekkere dikke trui aan. Daan zegt dan tegen hem wacht maar na twee weken in de kou ben je er weer klaar mee voor een paar jaar. We zullen eerst een stuk pal west varen en dus in het zelfde klimaat blijven, daarna zakken we af richting Le Reunion en Mauritius. Dan wordt het elke dag een stukje koeler aan boord. Het kan in Zuid Afrika s'nachts zelfs onder de 10 graden zijn. Dan moeten we maar de termo kleding en winterjassen achter het schot vandaan halen.

Het avond eten was een groene curry met kip, aardappel, sperziebonen, courgette, ui en knoflook. Niet te vergeten ook een extra pepertje natuurlijk. Het was zoveel dat we er wel 3x van kunnen eten. Het smaakte ook nog eens voortreffelijk. Dit aten we tijdens het kijken van een aflevering van Drive to survive. Een Netflix serie over de formule, maar ik denk dat de meeste van jullie dit wel kennen. Het enige wat de pret heeft doen minderen vandaag is het plonsen van de dunschiller. Daan was zo dom hem te laten liggen in de afval bak met de resten van de groenten. In het donker gooide die het over de muur om de vissen te voeren. Dat was een harde plons dacht die. Shit dat was onze enige dunschiller. Vervelend maar zeker geen grote ramp. Duurt het schillen alleen wat langer.

Gevaren afstand: 95nm
Gemiddelde snelheid: 4,0 knopen
Afstand te gaan: 4946nm

Jeroen & Daan

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...