Doorgaan naar hoofdcontent

Helemaal naar de klote

Jeroen; Zullen we even lekker naar de kant om een stukje te gaan lopen? Ja tuurlijk zeiden Jeroen en Daan. Daar hebben wij ook wel zin in. Gaan we ver lopen? Nee joh gewoon een klein stukje. Je raad het al het is zeker geen klein stukje geworden. We hebben uiteindelijk een wandeling gemaakt van bijna 10km. Zonder water, midden op de dag. Die stomme toeristen toch ook altijd. Midden op de berg kwamen we twee lokale mannen tegen. Die zaten te schuilen voor de zon in een hutje. Die begonnen ons direct ui te lachen toen ze ons aan zagen komen helemaal bezweet, maar het was het zeker allemaal waard. We hebben een slang gezien, prachtige uitzichten en zijn langs een super klein vissersdopje gekomen. Er waren z’n twintig kleine huisjes in het dorpje die echt nog back to basic leeften. Het ene kant van het dorp waren boeren met koeien en veel maisvelden en het gedeelte bij strand was helemaal ingericht op vissen. Helaas konden we hier dus ook niks drinken, want er was geen winkeltje of restaurantje. We moesten dus echt weer verder lopen. Uiteindelijk na de hele middag lopen kwamen we weer bij een restaurantje waar we bek af aan kwamen. Hier hebben we genoten van verse vis, fruit en kokosnoten. Ondanks het vele lopen zijn Jeroen en Daan s’avonds nog 1,5 uur wezen padellen. Ruit bleef op de boot die houdt niet van bal sporten. Natuurlijk hebben Jeroen en Daan ook gewonnen. Ze speelden tegen een Spanjaard een een Duitser.


De volgende dag zijn we gaan zeilen. Jeroen is in het verleden vaak met Jeroen op vakantie geweest en ook met de boot. Ze kennen elkaar ook al erg lang. Namelijk vanaf de middelbare school. Dus vond Jeroen het wel echt heel leuk om een stukje te gaan zeilen. Er was helaas wel heel weinig wind dus hard gingen we niet echt, maar gelukkig hoefden we ook niet ver. Ons doel was om naar de volgende baai te varen en dat is gelukt. Helaas hebben we geen vis gevangen want dat had de dag nog beter gemaakt. We zijn naar deze baai gevaren om een feestje te gaan vieren. Er is vanavond hier ook het strand een soort techno feestje. Dit blijkt erg leuk te zijn. We zijn alle drie niet zo van de techno, maar zullen het er mee moeten doen. We kwamen rond 10 uur aan kakken. Er zullen vast wel wat mensen zijn dachten we nog. Nou niet dus. Er was nog bijna niemand. Zou het dan toch niet z’n groot feestje worden vandaag? Dat bleek niet zo te zijn, want er bleven maar mensen naar binnen komen. Totdat het echt heel erg druk was. We hebben geouwehoerd, gedanst en vooral heel veel gedronken. We waren s’ochtends pas om 8 uur terug op de boot. Dat zegt denk ik wel genoeg. Wel moeten we erbij zeggen dat Ruit en Daan allebei in slaap waren gevallen op het strand. Ruit in het bijbootje en Daan op een ligbedje. Jeroen was de enige die nog levend was. 


Ruit, Jeroen & Daan




Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...