Doorgaan naar hoofdcontent

Wijngaarden Sydney - Daan in Australië

12/11/2024


Na een belachelijk dure overnachting. Namelijk 38 euro voor een bed in een hostel. Wel moet ik zeggen dat alles echt tip top in orde is. Goede douchjes, schoon bed, 24/7 service (geen roomservice helaas) en er zijn elke dag leuke activiteiten in dit hostel. Bij het inchecken zag ik dat dit hostel 3 jaar op rij. De prijs voor beste hostel in Australië heeft gewonnen. Lang bleef ik er niet, want na een nachtje slapen zou ik de volgende dag met Willemijn en Anna naar de wijngaarden gaan. Willemijn kennen jullie misschien nog van de surf trip. Die was toevallig ook in Sydney en vroeg mij mee om naar Hunter Valley te gaan. De wijn regio van Sydney. Anna wou ook graag mee en zo waren we dus met ze drieën. Het plan was om met de auto naar Hunter Valley te rijden. Die te parkeren bij een public barbecue plek. Daar zouden we dan overnachten. Ja met ze drieën in de auto. Ik heb dit ooit eerder gedaan in Nederland. We waren koningsnacht aan het vieren in Arnhem. Alleen we zijn nooit meer in Ede gekomen. De bob was ook aan de drank gegaan. Toen moesten we maar in de auto slapen om de volgende dag weer door te feesten. Het slapen viel erg tegen, want er is gewoon te weinig ruimte. Dit heb ik maar niet gezegd tegen Willemijn en Anna. 


Vanaf de parkeerplaats zijn we liftend naar de wijngaarden gegaan. Dit zijn kleine stukjes van ongeveer 5 minuten met de auto. Gelukkig was ik met twee dames op stap en ben ik de koning van het liften dus het liften ging erg vlotjes. We zijn naar 3 wijnproeverijen geweest. Een klein maar erg oud familie bedrijf. Een organische wijnmaker en als laatst een grote commerciële. We begonnen bij het kleine familie bedrijfje. In het begin wist ik niet zo goed hoe ik me moest gedragen, want dit is de eerste keer voor mij dat ik zoiets doe. Willemijn had het al wel vaker gedaan en vertelde wat tips over hoe je het beter kan proeven. Ik vroeg dit aan de mevrouw die ons de wijn inschonk, maar daar kwam niet echt wat nuttigs uit. Later ging de mevrouw weg en kregen we een meneer. Die vertelde ons veel over de historie van hun bedrijf en over alle wijn regio’s in Australië. Zo maken ze in deze regio meer witte wijn en in het zuiden meer rode wijn. Helaas vind ik rode wijn lekkerder. Gelukkig hadden ze dit ook in overvloed. Hoe het verder precies zit met de regio’s weet ik niet meer, omdat de meneer maar kwam met nieuwe flessen en we aan het eind al echt een beetje aangeschoten waren. We hebben uiteindelijk een flesje witte wijn gekocht. Wij blij en de meneer ook, want dit bevalt ons wel. Een beetje kletsen en wijn proeven. 


De tweede wijnproeverij was bij de organische wijnmaker. Helaas kon de mevrouw niet zoveel vertellen over hoe het gemaakt wordt. Ze had er helaas niet zoveel verstand van. Toch raar als je elke dag liters wijn in schenkt. Dan zou je denken dat je gaat verdiepen in het bedrijf waarvoor je werkt. Niet dus, wel was ze net zoals de vorige proeverij flink aan het inschenken. Ze hadden hier zulke lekkere rode wijn dat ik een flesje heb gekocht. Willemijn kocht zelfs twee flessen witte wijn. Een om cadeau te doen aan de familie waar ze verblijft in Sydney en de andere voor haar zelf. Nu hadden we allemaal al een flesje, maar wouden we toch nog naar een volgende. Het mooie van deze proeverij was dat we niet hebben betaald voor het proeven. Doordat we drie flessen kochten waren de 20 dollar per persoon niet meer nodig. Dat is nog eens fijn. We liepen naar buiten nu allemaal al echt wel een beetje dronken, toen Willemijn een man zag zitten in een mega grote Dodge Ram. Die bedacht zich geen moment en vroeg of deze meneer ons wou brengen naar de volgende proeverij. Ja hoor! was zijn antwoord en eenmaal aangekomen ging die ook gezellig met ons mee wijn proeven. De laatste was de minst leuke proeverij. Het was allemaal veel te chique. De sfeer werd daardoor een beetje minder. Het proeven zelf werd ook steeds minder bijzonder. Ook al komt dat ook, omdat na al die verschillende wijnen het op een gegeven moment allemaal hetzelfde smaakt. We hebben hier dus ook geen fles gekocht. Wel waren we goed bevriend geraakt met de bestuurder van de grote auto. Deze meneer kwam uit de regio en bracht ons naar een Irish pub. Heerlijk zeg na al dat wijnen stond er een koud biertje op ons te wachten. Hier hebben we heerlijk gegeten en nog erg veel geborreld totdat de meneer echt moest gaan, want die moest werken de volgende ochtend om 06:00. Dat betekende naar de auto en slapen. Dit was zoals verwacht geen succes, maar wel een goede oplossing om dit tripje goed betaalbaar te maken. Niemand heeft eigenlijk echt lang geslapen dus zijn we om 06:00 alweer terug gaan rijden naar Sydney. We moesten namelijk ook de auto voor 10:00 terug brengen. Onderweg hebben we nog een stop gemaakt en dat was bij de Maccie’s. Dit is de Australische naam voor MCDonalds. 


Daan




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...
Een reactie posten
Meer lezen

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...
Een reactie posten
Meer lezen