Doorgaan naar hoofdcontent

Road trip - Daan in Australie

08/11/2024


Hippies, als je aan Byron bay denk je aan hippies. Er zijn een aantal hostels in Byron bay. Een daarvan staat bekent als het hippie hostel Art factory. De rest leek allemaal wat meer op een normaal hostel. Ik besloot naar het hippie hostel te gaan. Hoe is dit nou om met allemaal hippies om te gaan? Eigenlijk echt super leuk. Iedereen zo chill en vrolijk. S’avonds gaan er mensen muziek maken overdag wordt er volleybal gespeeld en tot diep in de nacht drugs gebruikt. Het was echt bijzonder dat ik om 3 uur s’nachts terug kwam van de kroeg om de meeste hippies daar nog steeds te zien zitten met hun party poedertjes als ik het zo mag noemen. Niks voor mij maar een praatje en lekker ouwehoeren kan ik wel. Dus het feestje ging mooi door na 3 uur. 


Het was wel elke dag vroeg op staan om te gaan surfen. Het strand was ongeveer 20 minuten lopen. Dat is best wel een dingetje met een surfboard. Gelukkig heb ik een boardbag en maakt dit  het tillen een stuk gemakkelijker. De surf was nog steeds niet fantastisch. Er staat zoveel wind elke keer dat het geen goede condities zijn. Toch besloot ik elke keer wel om te gaan. Het blijft een goede workout. Naast het surfen is er ook gehiked naar de beroemde vuurtoren. Wat een prachtplaatje is dat. Je krijgt uitzicht op de andere kant van de baai en alle golven die met een geweld tegen de rotsen aan komen. Er zijn aardig wat mensen die zich verkeken hebben op de ruk winden hier. We hebben wel 23 hoedjes geteld op de berg. Toch zonde van de natuur en al die mooie petten. 


De roadtrip, op de een na laatste dag kreeg ik een berichtje in een backpackers app “Does someone like to join on a roadtrip to Sydney” Dat sprak mij erg aan. Wel betekende dit dat ik afscheid moet nemen van Byron en dat wou ik eigenlijk niet. Toch besloot ik om een berichtje te sturen en met succes. Het bleek een roadtrip te zijn met een Nederlandse jongen en een Duits meisje. Het contact had ik met Anna het duitse meisje. We besloten s’avonds in de beroemde piano bar even kennis te maken. In deze bar spelen ze elke dag van 08:00 tot 00:00 live muziek op de piano. Je vult dan een briefje in met een verzoek nummer. Die zoeken zij dan even op en performen dat voor het publiek. Dit was en bleef de beste bar van heel AustraliĆ«. Wat een top sfeer. De ontmoeting met Anna ging goed misschien komt dat ook wel omdat er een borrel in zat. Het enige probleem nu nog was mijn surfboard. Die kon helaas niet mee. Ik besloot hem dus te verkopen nog geen 10 minuten later had ik al een afspraak staan voor de volgende morgen en met succes want de meneer wou het surfboard graag kopen. Erg jammer want ik was er nog steeds zo blij mee. Wel heb ik er meer geld voor terug gekregen dan dat ik hem heb gekocht. Dat maakte het verlies een stukje makkelijker. 


Die zelfde dag begon de roadtrip naar Sydney. Het plan? Tja die was er niet echt. We wouden in ieder geval onder weg stoppen en er een paar dagen over doen. De eerste stop was Arrawarra een super klein dorpje waar alleen gesurfd wordt. Wat zat ik mezelf op te vreten toen ik zag dat er hier geen wind was, maar wel goede golven. Had ik hier zelf heen moeten komen met mijn plank? Het is er nooit van gekomen helaas. De tweede stop was emerald beach. Hier is een coast walk van ongeveer 2 uur die je naar een vuurtoren brengt. Tijdens de wandeling wordt je overspoeld  door kangaroos. Je kan letterlijk naast ze gaan zitten. Sommige zijn klein de mannetjes zijn groot en showen hun biceps, andere leven nog in de buidel van moeders. Wat ze allemaal gemeen hebben dat ze overal hun uitwerpselen achter laten. Overal waar je keek lag het je moest er dus ook doorheen slalommen had geen zin. Overbodige moeite zou dat zijn geweest. Na de mooie wandeling was het nog een klein half uurtje rijden naar Coffs Harbour waar ik voor het gezelschap een sate curry heb gemaakt. Daarna zijn we de kroeg in gedoken.


De volgende dag was er eigenlijk weer geen plan, maar wat Anna en mij wel erg verraste was de opmerking van Martijn. Die trouwens uit Lunteren komt. Lekker dichtbij ik denk dat ik niemand ben tegen gekomen in 2,5 jaar reizen die dichterbij dan Lunteren van mij woonde. Verder kennende ik Martijn niet. Hij gaf aan dat die vanavond in Sydney wou aan komen. Maar? Hoezo? En waarom dan? We zouden er toch een paar dagen over doen. Blijkbaar vond die het gezelschap niet leuk genoeg. Of had die haast om het Opera house te zien. Precies weten we niet waarom die dat opeens wauw. Ik was het er helemaal niet mee eens en besloot aan te geven dat ik in Newcastle uitstap. Dan zou ik daar een nachtje overnachten en de volgende dag naar Sydney gaan. De trein van Sydney naar Newcastle was goed te betalen. 5 euro voor 3 uurtjes nog goedkoper dan met de auto rijden. 


Was de roadtrip uiteindelijk geslaagd helaas niet. Het had zoveel leuker kunnen zijn als het de groep dynamiek wel klopte. Helaas weet je dit niet van te voren en ben ik wel op een redelijk goedkopen wijze naar Sydney gereisd. In Sydney kom ik er pas achter hoe duur overnachten echt is in Australiƫ.


Daan





Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...