Doorgaan naar hoofdcontent

Daan in Australië - Nieuw avontuur

12/10/2024 Cairns

Vandaag was het dan eindelijk zo ver. Ik ga Australië onveilig maken met mijn backpack. Waarom ik niet gelijk ben vertrokken op 5 oktober? Nou de eerste week heb ik samen met Jeroen de tijd genomen om na onze tocht van 16 dagen op zee van Fiji, een hele boel onderhoud te doen aan de boot. Het was namelijk al een tijdje geleden dat we een normale watersport winkel hebben bezocht en dit was hoog nodig. Ook begaf de startaccu van de motor het. Wat een klus was dit zeg! Gelukkig kwamen we er al snel achter dat we alles hier in Australië kunnen krijgen. De mensen zijn vriendelijk. De winkels hebben alles wat je nodig hebt en belangrijker nog het bier wat  ze verkopen in de kroeg is ook nog is betaalbaar! 


Na deze week klussen op de boot was het toch echt tijd om mijn avontuur te starten. De backpack is in gepakt alle lijstjes zijn afgevinkt en het eerste hostel is voor twee nachtjes geboekt. Hoe dit precies allemaal werkt in een hostel? geen idee hier heb ik nog nooit in geslapen en het is dus compleet nieuw voor mij. Om 13:00 namen Jeroen en ik afscheid op de pier van de haven. Wat is het toch raar om na zoveel maanden samen leven, voor even afscheid te moeten nemen van elkaar. Toch kijken we allebei echt heel erg uit naar onze eigen avonturen zo komt de tante van Jeroen naar Australië om samen met hem van Cairns naar Darwin te varen. Super leuk dat hij deze ervaring kan delen met zijn familie. Voor mij was het echt tijd om weer even op mezelf te zijn. Toen ik begon met het backpacken had ik dat nog niet echt door. Echter later besefte ik dat dit echt belangrijk voor mij is geweest.


Na het afscheid met Jeroen moest ik een uur lopen naar het hostel. Gelijk een goede wandeling in de hitte met een zware tas. Heerlijk dit. Laat Australië maar komen ik heb er zin in!


Eenmaal in hostel werd ik op een kamer met 5 anders personen gezet. In totaal dus 6. Toen ik de kamer in liep om 15:00 had ik niet verwacht dat er iemand lag te slapen. Zo zette ik de lamp aan en hoorde ik gelijk iemand praten tegen me. He! please putt off the lights! Umm oeps sorry? Later toen ik met mensen van het hostel aan de praat kwam bleek dit de normaalste zaak van de wereld te zijn. Dit gebeurd vaker zeggen ze, doe gewoon je ding maar probeer wel zachtjes te doen. Er zijn mensen die hier wonen die s’nachts werken, maar ook mensen die juist overdag werken of helemaal niet. Nou prima zeg hier kan ik wel mee leven. Wanneer ik wou gaan omkleden om me klaar te maken voor de avond kwam ik al mijn kamer genoten tegen. 2 Argentijnen, 1 Duitser, 1 Spanjaard en een Brit. Dat is nog eens multicultureel, wel deed ik al mijn spullen in een locker en  op slot natuurlijk. Ze leken me allemaal wel erg vriendelijk, maar toch nam ik het zekere voor het onzekere. 


Cairns was echt erg gezellig, maar omdat ik hier al meer dan een week ben geweest vond ik het na het weekend tijd om te vertrekken. De vraag was nog even of ik met 3 Engelse mee zou gaan richting het zuiden. Zij hebben 2 campers waar nog wel plaats was voor een extra iemand. Ik heb hun ontmoet op zaterdag avond in de kroeg. Ze boden dit heel lief aan, maar het bleek toch eigenlijk niet mogelijk te zijn. De camper was veel te klein voor twee personen dus heb ik besloten om niet mee te gaan en een bus ticket te kopen van Carins naar Townsville. Dit ticket kosten 20 euro en dat voor een busrit van ruim 6 uur! De bus vertrok om 15:00 op maandag 14 oktober. Voor die tijd had ik dus mooi de tijd om nog even af te koelen bij het zwembad en vervolgens een biefstukje te eten voor maar 6 euro. Bij dit restaurant kan je alleen maar dit gerecht bestellen. Lekker was die zeker! wist ik eigenlijk al, want dit was al de tweede keer dat hier was geweest. 


Daan







Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...