Doorgaan naar hoofdcontent

Vechten tegen Bali Belly

Vandaag begon niet voor iedereen even lekker. Terwijl de rest van ons langzaam wakker werd in de homestay, had Thom de hele nacht gevochten met zijn nieuwe beste vriend: Bali Belly. Gelukkig was hij bij het ochtendgloren een klein beetje opgeknapt. Het overgeven was gestopt, dus dat voelde toch als een soort overwinning.


We hadden tot 12 uur de tijd om te ontbijten en onze spullen in te pakken. Thom bleef nog even horizontaal, terwijl wij koers zetten richting Herb Library. Daar werden we weer vrolijk onthaald door Ira. Het ontbijt was heerlijk.


Na het eten kwam het onvermijdelijke: spullen pakken. Dit ging vrij soepel, al beginnen we steeds meer te beseffen dat we reizen alsof we een verhuizing plannen. Twee taxi’s waren nodig om ons en onze bagage een kwartiertje verderop naar de volgende villa te brengen. En hoewel het verkeer op Bali vaak aanvoelt als een chaotisch computerspel, reed onze chauffeur zó relaxt dat we hem bijna een medaille wilden geven. Vooral Thom was hier intens dankbaar voor, want hobbelige ritten waren niet bepaald zijn favoriete activiteit van de dag.


Bij aankomst was onze nieuwe villa nog niet helemaal klaar, maar na een kwartiertje wachten konden we erin. En wauw wat een plek! Een luxe villa met een heerlijk zwembad, een keuken die groot genoeg was om een balzaal in te organiseren, een grote zithoek en drie slaapkamers met eigen buitendouches. Voor de prijs die we betalen voelt dit een beetje alsof we een loterij hebben gewonnen.


De middag verliep precies zoals je hoopt bij een luxe villa: in en rond het zwembad, met een enorme lading ontspanning. Thom dook zijn bed in en kreeg de rust die hij hard nodig had. Langzaam maar zeker begon hij weer wat op te knappen, wat ons allemaal opluchting gaf.


’s Avonds besloten we dat een simpel diner de juiste keuze was. We gingen naar een gezellige Warung om de hoek, waar we voor een paar euro heerlijk aten. Dit soort plekken maken je altijd weer blij: lekker eten, een fijne sfeer en je portemonnee blijft vrijwel onaangetast.


Zo zat de dag er alweer op. Morgen hebben we een drukker programma, of Thom dit al aankan is de vraag natuurlijk. We gaan naar de lokale markt in Ubud om SinterKerst-en-Nieuw-cadeautjes te scoren. Daarna staat een bezoek aan een watertempel op de planning. Wat we voor de lunch doen? Dat laten we nog even open. Alles hangt af van hoe Thom zich voelt en van wat we tegenkomen.


Daan & Jeroen









Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...