taaie Oma en een eeuwenoud reinigingsritueel

Onze privé chauffeur Niet-Frans pikte ons na het luxe ontbijt weer op. Gelukkig konden we dit keer allemaal mee, inclusief Thom, die net op tijd was hersteld van zijn gevecht met Bali Belly. Daan was ook weer topfit, maar oma zat nog met een licht rommelende buik. Gelukkig houdt een beetje buikkramp een taaie vrouw van 84 niet tegen!

Eerste stop: de rijstterrassen. In de stromende regen, want wat is Bali in het regenseizoen zonder een dag met echt regen? Na een kop koffie en een paar foto’s was het tijd om hier weer te vertrekken. Door naar het hoogtepunt van de dag: de Taman Beji Griya Waterfall, waar we een eeuwenoud reinigingsritueel zouden ondergaan.

Aangekomen bij de waterval besloten we eerst even te eten. Niemand wil halverwege een spiritueel ritueel flauwvallen van de honger. Het is toch lastig voor een groep nuchtere Nederlanders om een eeuwenoud Balinees reinigingsritueel te ondergaan, maar gelukkig werd het een onvergetelijke ervaring.

We begonnen onze spirituele reis met het omdoen van sarongs, want blote knieën zijn een no-go bij heilige ceremonies. Allemaal in dezelfde kleur om elkaar niet te kunnen verliezen. Erg belangrijk voor oma want die moest sommige stukken zonder bril doen. We kregen eerst een korte uitleg over de sarongs, maar toch wisten de heren deze op een eigen, creatieve manier te knopen. Lachend leverden we commentaar op elkaars outfits, terwijl Helma ons kritisch controleerde en oma nog even hielp om de sarongs goed vast te maken. Ondertussen was Daan al druk bezig met de eerste GoPro-selfies. Niet bepaald spiritueel, maar wél cool om te hebben.

De eerste stop was bij de offers, bedoeld voor verschillende goden en spirituele krachten binnen het Balinese hindoeïsme. Dit geloof draait om respect voor de natuur, de voorouders en het vinden van een harmonieuze balans tussen goed en kwaad. De offers bestonden uit mandjes van palmbladeren gevuld met bloemen, wierook, rijst en soms koekjes of fruit. Elk onderdeel had een symbolische betekenis:

• Bloemen: voor de goden in verschillende richtingen.

• Wierook: om de intenties naar de spirituele wereld te brengen.

• Voedsel: als teken van dankbaarheid en respect.

De kern van het ritueel draaide om contact met heilig water, toegepast op verschillende manieren:

• Sprenkelen op het hoofd: met water en vaak een bloem als symbool van zuivering.

• Drinken van water: voor inwendige en uitwendige reiniging.

• Onderdompeling: bij specifieke plekken onder de watervallen.

De laatste waterval was een showstopper. Het water bulderde naar beneden, versterkt door weken van regen. Hier mochten we drie keer schreeuwen om alle negatieve energie los te laten. We gaven het alles wat we hadden, inclusief oma, die haar roeping als oerschreeuwer volledig omarmde.

Aan het einde werden we letterlijk één met Bali: we brachten klei van Ibu Pertiwi (Moeder Bali) op ons voorhoofd aan – een aardse connectie die je terugbrengt naar de basis. Of zoals Jochem Myjer zou zeggen: “Kijk nou, ik zit helemaal under de mudder.”

Daarna kregen we gezegende rijstkorrels (bija) op ons voorhoofd geplakt. Verrassend genoeg bleef het goed zitten, zelfs bij Daan, die zichzelf enthousiast met een halve kilo klei had versierd. We kregen ook een Tri Datu-armbandje, gemaakt van rood, wit en zwart touw, symbolisch voor de Balinese drie-eenheid (Tri Murti): Brahma (schepping), Shiva (vernieuwing) en Vishnu (bescherming). Dit armbandje, dat balans en bescherming symboliseert, draag je totdat het vanzelf afvalt – een klein, maar krachtig aandenken aan deze bijzondere ervaring.

Daarna werden we gezegend door drie priesters. Eerst wasten we ons haar om het hoofd en de geest te reinigen, daarna ons gezicht om negatieve emoties weg te spoelen, en ten slotte dronken we drie keer water voor innerlijke reiniging en zegeningen. Alles werd drie keer herhaald, want in Bali draait alles om balans. Dit verwijst opnieuw naar de Tri Murti, de heilige drie-eenheid.

Het reinigingsritueel bij de Taman Beji Griya Waterfall was een ervaring om nooit te vergeten. Niet alleen voelden we ons lichter (en een stuk natter), maar we ontdekten ook dat spiritualiteit en humor prima samengaan. Hoe het nu zit met onze verbondenheid met de natuur of onszelf? Tja, dat weten we nog niet precies.

Wat we wél weten, is dat we er ongelooflijke trek van kregen en dat oma’s buikrommel was verdwenen. Na afscheid te hebben genomen van Niet-Kees, was het tijd om ons op te frissen en wat te eten. We sloten de dag af in een lokale warung, waar we genoten van Rendang, een kruidige, langzaam gestoofde runderstoofpot – een ware culinaire schat van Indonesië. De rijke smaken en geurige kruiden vormden de perfecte afsluiting van een dag vol spiritualiteit en Balinese tradities.

En morgen? Dan gooien we oma achterop een quad en gaan we offroad scheuren door de jungle. Als dat geen spirituele ervaring wordt dat weet ik het ook niet meer. we hebben er nu al zin in.

Daan & Jeroen