Doorgaan naar hoofdcontent

Bootsleutels weg! kakkerlakken, Frikandellen & Kroketten

De ochtend begon zoals gewoonlijk op het tempo van een winterslak die net uit z’n winterslaap ontwaakt. Dit keer waren het Daan en Esmee die uitgebreid de tijd namen om hun tassen in te pakken, alsof ze een expeditie naar de Mount Everest voorbereidden in plaats van een simpele verhuizing naar het volgende verblijf. Uitchecken was om 12:00, maar om 11:00 stond de schoonmaakploeg al in het huisje, gewapend met bezems en schoon beddengoed. Ze verontschuldigden zich meerdere malen, terwijl ze tegelijkertijd duidelijk maakten dat we vooral niet op moesten schieten. Lekker tegenstrijdig. Maar hé, dat past wel in de cultuur hier.


Ons nieuwe verblijf had een prijskaartje dat al deed vermoeden dat we niet in de Balinese equivalent van een vijfsterrenresort terecht zouden komen. En jawel, bij binnenkomst werden we begroet door dode kakkerlakken en beddengoed met mysterieuze vlekken waar je liever niet te lang over nadenkt. Maar gelukkig, het was maar voor één nacht. Even doorbijten en dan snel door naar Lombok en de boot.


Gezien de sfeer in ons nieuwe verblijf meer deed denken aan een horrorfilm dan aan een vakantie, besloten we zo snel mogelijk naar het strand te vertrekken. Daan ging enthousiast surfen, terwijl Esmee en Jeroen een studie maakten van het ‘professioneel nietsdoen’ op het strand. Zon, zee en zand zorgden ervoor dat de stemming gelukkig weer wat steeg. Daarna stond er een film op het programma: de nieuwe Mufasa-film. Jeroen voelde echter geen emotionele noodzaak om nog een Disney-leeuw te zien sterven en besloot in z’n eentje terug te wandelen naar ons paleisje-met-kakkerlakken.


Maar de echte festiviteiten begonnen pas ’s avonds! Een culinair hoogtepunt: een écht Nederlandse maaltijd. Jawel, kroketten en frikandellen bij een Nederlands café dat – puur toeval – op loopafstand lag. Daan was helemaal in zijn element, want alsof het lot hem nog verder wilde verwennen, werd er ook nog eens voetbal uitgezonden op een groot scherm. Esmee en Jeroen genoten van het eten, maar vonden het na de eerste helft wel welletjes en trokken zich terug naar het huisje. Daan bleef zitten, vastbesloten om elke seconde van zijn perfecte avond te benutten.


Bij terugkomst in het huisje sloeg de realiteit in als een mokerslag: de sleutels van de boot waren spoorloos. Grote chaos. Alle tassen werden ondersteboven gekeerd, elke rits, vakje en verloren hoekje werd doorzocht, maar nergens sleutels. Na deze speurtocht, zonder hints, besloot Esmee om Daan te bellen. Geen gehoor. Nog een keer bellen. Niks. Pas na ontelbare pogingen nam hij eindelijk op en wist hij meteen te vertellen waar de sleutels waren: verstopt in een kastje… in het vorige verblijf. Juist ja. Dag planning.


In plaats van morgenochtend fris en fruitig naar Lombok te vertrekken, stond er nu een extra tussenstop op het programma: de verloren sleutels terughalen. Pas daarna gaan we door naar een verblijf dichter bij de haven. Hopelijk zonder kakkerlakken en vieze vlekken… De recensies en foto’s zijn in ieder geval positief. De daaropvolgende dag gaan we dan echt op de boot naar Lombok. Ach, een tripje zonder een beetje improvisatie is ook maar saai, toch?


Daan & Jeroen





Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...
Een reactie posten
Meer lezen

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...
Een reactie posten
Meer lezen