zeeziek op vlak water?

Gedurende de nacht was de wind al weer wat minder geworden en zo konden we het fokje weer uitrollen. Annelies was haar eerste en tweede wacht goed door gekomen. Ik werd daarentegen beroerd wakker.

De hele dag voelde in me niet echt goed en heb veel geslapen. Zelfs mijn lunch van koekjes en een broodje stapte net voor het avond eten nog even uit.

Gelukkig was in na mijn avond wacht waar helemaal ok. Zeeziek of vlak water? of misschien had met vocht tekort te maken? Tegen die brandende zon en 35 graden plus is bijna niet aan te drinken.

Het zeilen ging natuurlijk gewoon door. We hebben de kleine genua nog geruild voor de grote en het volledige grootzeil gezet. Jammer nam de wind nog verder af en begon alles er lekker op los te klappen. Zo zetten voor het behoud van het grootzeil weer een dubbel rif er in.

Het is warm aan boord. heel erg warm. Zonder schaduw in alleen bestaan al een reden om je helemaal kapot te zweten. Klagen mogen we niet want we werden nog vergezeld door wat spelende dolfijnen! wat is het zeilende bestaan toch mooi.

Morgen zouden we misschien weer wat meer wind krijgen en daarna gaat die weer afnemen. We zullen het mee maken.

Annelies & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock. S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten. Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina. Parker en Katy...

Meer lezen

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren. We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Meer lezen

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot. Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok. S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen. Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen. ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond… Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...

Meer lezen

Zoeken in deze blog