Doorgaan naar hoofdcontent

Noordelijkste punt van Australië!

Na het ontbijt stond het tochtje naar de wal op het programma. Zo vaarde we naar het strand. Hier staan zoals gewoonlijk weer grote borden over hoe gevaarlijk de krokodillen zijn. We waren op ons hoede maar zagen weer geen enkel spoor van ze. 

De tocht naar het noordelijkste puntje van Australië was kort maar pittig. Een best stijl klimmetje in het al veel te warme ochtend zonnetje. Leuk om even op het noordelijkste punt van Australië te staan, maar dat was het dan ook. Niet heel bijzonder en je keek ook nog eens tegen 2 eilanden aan. Bijzonder waren de grote termieten torens wel. Die hadden we nog niet in het echt zo groot gezien. 

Terug op de boot was het tijd om naar Seisia ta varen. Hier zullen we de boot klaar maken voor de trip over de golf van Carpentaria. Dit houd in wat boodschappen doen en het belangrijkste het grootzeil repareren. Er is namelijk 1 oog in het voorlijk uitgescheurd. Daarnaast is dit direct een prima moment om het zeil is helemaal na te lopen. 

De tocht naar Seisia was leuk. We moesten tussen wat eilandjes door en daar stroomde het best wel. Dit keer helaas tegen maar hierdoor hadden we wel de tijd om ons te verwonderen over de eilandjes die blijkbaar ook bewoond zijn. 

Aan de wal kwamen we erachter dat 1 van deze eilandjes zelfs een bar had! Hadden we dat eerder geweten, dan waren we daar waarschijnlijk wel gestopt. Hier in Seisia is het in ieder geval uitgestorven. Alles zit dicht! het tankstation, de supermarkt, het restaurantje… nee wat een treurige plaatje zo. 

Gelukkig hebben we op ons luxe jacht een koelkast waar wat koude drankjes in staan. Daarnaast deed Chef-Borrelplank ook weer goed der best en was het weer genieten op de boot. 

Morgen is de supermarkt wel ‘ochtends open dan gaan we daar eens op verkenning uit. De rest van de dag zal in het teken staan van het repareren van het grootzeil. 

Annelies & Jeroen
















Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...