Doorgaan naar hoofdcontent

Noordelijkste punt van Australië!

Na het ontbijt stond het tochtje naar de wal op het programma. Zo vaarde we naar het strand. Hier staan zoals gewoonlijk weer grote borden over hoe gevaarlijk de krokodillen zijn. We waren op ons hoede maar zagen weer geen enkel spoor van ze. 

De tocht naar het noordelijkste puntje van Australië was kort maar pittig. Een best stijl klimmetje in het al veel te warme ochtend zonnetje. Leuk om even op het noordelijkste punt van Australië te staan, maar dat was het dan ook. Niet heel bijzonder en je keek ook nog eens tegen 2 eilanden aan. Bijzonder waren de grote termieten torens wel. Die hadden we nog niet in het echt zo groot gezien. 

Terug op de boot was het tijd om naar Seisia ta varen. Hier zullen we de boot klaar maken voor de trip over de golf van Carpentaria. Dit houd in wat boodschappen doen en het belangrijkste het grootzeil repareren. Er is namelijk 1 oog in het voorlijk uitgescheurd. Daarnaast is dit direct een prima moment om het zeil is helemaal na te lopen. 

De tocht naar Seisia was leuk. We moesten tussen wat eilandjes door en daar stroomde het best wel. Dit keer helaas tegen maar hierdoor hadden we wel de tijd om ons te verwonderen over de eilandjes die blijkbaar ook bewoond zijn. 

Aan de wal kwamen we erachter dat 1 van deze eilandjes zelfs een bar had! Hadden we dat eerder geweten, dan waren we daar waarschijnlijk wel gestopt. Hier in Seisia is het in ieder geval uitgestorven. Alles zit dicht! het tankstation, de supermarkt, het restaurantje… nee wat een treurige plaatje zo. 

Gelukkig hebben we op ons luxe jacht een koelkast waar wat koude drankjes in staan. Daarnaast deed Chef-Borrelplank ook weer goed der best en was het weer genieten op de boot. 

Morgen is de supermarkt wel ‘ochtends open dan gaan we daar eens op verkenning uit. De rest van de dag zal in het teken staan van het repareren van het grootzeil. 

Annelies & Jeroen
















Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...