Doorgaan naar hoofdcontent

Lichtgevende dolfijnen

Annelies!? Wakker?? 
ja.. 

snel naar buiten komen, er zijn dolfijnen rond de boot met lichtgevende algen. 


Wat een bijzonder magisch moment! Lichtgevende algen lichten op als er water goed beweegt, dus bij een golf of als de boot er door gaat maar ook rond de dolfijnen die we rond de boot hadden. 


Lichtgevende spelende torpedo’s die je van kop tot staart kan zien. Alleen maar omdat ze bewegen, zonder bewegen zou je ze niet kunnen zien. Extra goed zichtbaar omdat de maan nog weg was en zo was het dus goed donker. 


De show hield op na een kwartier en geloof het of niet daar kwam de maan. Zo het nacht lampje weer aan en kan je weer goed om je heen kijken. Deze bijzondere ervaring kunnen we helaas niet delen omdat de lichtgevende algen alleen met het blote oog goed te zien zijn. op camera’s blijft het gewoon donker… of wij hebben gewoon geen camera die goed genoeg is… 


Hoe mooi de wacht van Annelies ook begon. De wind besloot helemaal weg te gaan na een uurtje. Ik werd er wakker van en zo borgen we alle zeilen op. Zo kon ik nog even tukken en dan zie ik het later wel of de wind nog terug komt. 


Helaas, de wind kwam niet meer terug en na een uurtje zelf rond gedobberd te hebben besloot ik de motor te starten. 

Zo konden we bij kentering van de stroom bij de straat van Bowen komen. Hierdoor hebben we nog wat van een kans om voor het donker bij het park aan te komen. 


De staat was bijzonder ruim en op sommige stukken bijzonder ondiep en niet goed in kaart gebracht. Gelukkig kam er een boot ons te gemoed. Wij hebben zijn route maar naar buiten gevolgd. Zo hadden we ruimt 17 meter onder de kiel ipv van een klein metertje. 


We motorde tot het einde van de staat en toen hesen we het grootzeil en de genua. Zo kwamen we net voor het donker aan bij black point in het nationaal park. 


Tijdens de borrelplank sessie hadden we crisis. Het gekochte bier vanuit Cairns is op… Het laatste biertje werd genuttigd en daarna werd er nog een glaasje wijn gedronken. 


Morgen doen we hier lekker een stukje op verkenning! Daar hebben we zin in.Hierna is het vertrekken richting Darwin. nog 115 mijlen te gaan. We zijn benieuwd of de wind ons daar gaat brengen. De voorspelling zijn vrij negatief over de wind… die staat er helemaal niet volgens de voorspellingen. 


Annelies & Jeroen


Helaas niet een foto van ons, maar zo zag dit er uit













Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...