Doorgaan naar hoofdcontent

Een dolfijne dag

Het werd sowieso eiland vandaag. Er stond namelijk een heerlijk windje en dit is heerlijk zeilen maar vaak wat oncomfortabel als je ankert achter een rif. 

Het beloofde een mooi stuk zeilen te worden. De route die was uitgezet kwam namelijk dicht langs de kust en ook heel dicht langs wat eilanden. Er stonden zelfs gebouwen op 1 van de eilanden en die zagen er nog verzorgt uit ook. Daar moeten nog mensen hebben gewoond, maar we zagen geen beweging en dit terwijl we letterlijk door hun achtertuin zeilde. 

Rond het middag uur werden we verrast door een grote school dolfijnen! Ze speelde rond de boot voor zeker een minuut of 5. Wat was dit genieten. Zeker voor Annelies, dit was namelijk pas de eerste keer dat we dolfijnen tegen kwamen en voor haar ook de eerste keer dat ze dolfijnen zag buiten het dolfinarium. 

Na de lunch kwam er zo maar weer een dolfijn langs. dit was een grotere, een ander soort. Deze speelde even achter de boot en verdween daarna weer. Weer iets later kwamen er weer dolfijnen. Echt ongelofelijk. Deze speelde ook weer met de boot maar waren er snel klaar mee. 

Op de ankerplaats bij Boydong Island werden we verwelkomt door een gigantische mannetjes schildpad! Dit terwijl we ons zelf aan het klaarmaken waren voor de krokodillen jacht. Niet echt jagen natuurlijk maar we willen graag een krokodil in het wild zien.  Helaas vonden we op het eiland geen krokodillen maar dit keer wel "verse" sporen en vele vogels.

Morgen varen we richting de Escape rivier en liggen we echt weer in de mangrove! Dit moet heel bijzonder worden. Hier gaan we weer krokodillen spotten maar dan als het donker is met een zaklamp. 

Annelies & Jeroen 

PS: De komende dagen even geen verhaaltjes, uploaden gaat even niet. We steken vanaf vandaag de golf van Carpentaria over. We zullen aan de andere kant aankomen in Arnhem-land. Raar om hier die Nederlandse namen tegen te komen. Dit komt omdat de eerste Europeaan die Australië en de regio verkende, de Nederlander Willem Janszoon was. Tijdens zijn expeditie in 1605-1606 zette hij als een van de eersten voet aan wal op Australische bodem, bij het Kaap York. In 1623 volgde de Nederlander Jan Carstenszoon, die de Carpentaria-golf vernoemde naar Pieter de Carpentier, toen gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. Daarna kwam in 1644 nog een andere Nederlandse ontdekkingsreiziger, Abel Tasman, langs de Australische kust en bracht nieuwe stukken van het gebied in kaart.

 












Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...