Doorgaan naar hoofdcontent

We mogen hier niet zijn!

Een voor een haalden de andere zeilboten hun ankers op. Ja hoor! daar gaat ook de laatste boot. Nu hebben we het paradijsje mooi voor ons zelf. Helaas is het wel een bewolkte dag, maar dit maakt het uitzicht natuurlijk niet minder. We ontbeten s’ochtends met kwark en voor de lunch had Jeroen een brood gebakken. Deze keer geen soda brood, maar een normaal brood. Jeroen zijn speciale tijd. Lekker met wat gekookte eitjes erbij.

Daarna zijn we naar de kant gegaan. Jeroen ging snel foto’s maken van de boot, want er kwam een zeilboot aanvaren en die wou die niet op de foto. Esmee en Daan zijn gaan wandelen naar de rotsen. Hier waren ze bijna aangekomen, toen Jeroen rennend en schreeuwend aan kwam met de mededeling; jongens we mogen hier niet zijn! “hoezo niet?” vroeg Daan. “Er staat een boord waarop staat, dat dit een privé eiland is”. We besloten dat het vast geen probleem was om een stukje te lopen. Dus gingen Esmee en Daan bij de rotsen lopen. Jeroen ging terug naar het bootje en heeft daar gewacht. Toen Esmee en Daan terug waren gaf Jeroen aan dat we misschien wel bij het andere eiland kunnen kijken. Daar konden we vanaf hier geen boord zien staan. 


Hier vaarden we dus heen en toen we aankwamen was het eerste wat we zagen een boord met ‘prive terrein’. Achja Boeie! vast niemand die er achter komt. Dus hier hebben we een heerlijk stuk gelopen. Met het water bij de rotsen gespeeld en een stuk gesnorkeld. Het water is hier zo helder echt prachtig. Als morgen de zon schijnt moeten we nog, maar een keer snorkelen. 


Het avond eten was pannenkoeken! wat een feest maal. Weten jullie dat we zelfs nog steeds Nederlandse stroop hebben! Helaas ligt er nog meer eentje op vooraard. Belangrijk nieuws dit XD


Jeroen, Esmee & Daan






Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...