Doorgaan naar hoofdcontent

We mogen hier niet zijn!

Een voor een haalden de andere zeilboten hun ankers op. Ja hoor! daar gaat ook de laatste boot. Nu hebben we het paradijsje mooi voor ons zelf. Helaas is het wel een bewolkte dag, maar dit maakt het uitzicht natuurlijk niet minder. We ontbeten s’ochtends met kwark en voor de lunch had Jeroen een brood gebakken. Deze keer geen soda brood, maar een normaal brood. Jeroen zijn speciale tijd. Lekker met wat gekookte eitjes erbij.

Daarna zijn we naar de kant gegaan. Jeroen ging snel foto’s maken van de boot, want er kwam een zeilboot aanvaren en die wou die niet op de foto. Esmee en Daan zijn gaan wandelen naar de rotsen. Hier waren ze bijna aangekomen, toen Jeroen rennend en schreeuwend aan kwam met de mededeling; jongens we mogen hier niet zijn! “hoezo niet?” vroeg Daan. “Er staat een boord waarop staat, dat dit een privé eiland is”. We besloten dat het vast geen probleem was om een stukje te lopen. Dus gingen Esmee en Daan bij de rotsen lopen. Jeroen ging terug naar het bootje en heeft daar gewacht. Toen Esmee en Daan terug waren gaf Jeroen aan dat we misschien wel bij het andere eiland kunnen kijken. Daar konden we vanaf hier geen boord zien staan. 


Hier vaarden we dus heen en toen we aankwamen was het eerste wat we zagen een boord met ‘prive terrein’. Achja Boeie! vast niemand die er achter komt. Dus hier hebben we een heerlijk stuk gelopen. Met het water bij de rotsen gespeeld en een stuk gesnorkeld. Het water is hier zo helder echt prachtig. Als morgen de zon schijnt moeten we nog, maar een keer snorkelen. 


Het avond eten was pannenkoeken! wat een feest maal. Weten jullie dat we zelfs nog steeds Nederlandse stroop hebben! Helaas ligt er nog meer eentje op vooraard. Belangrijk nieuws dit XD


Jeroen, Esmee & Daan






Reacties

Populaire posts van deze blog

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. 🗓 zaterdag 25 oktober 🕑 Rond 14:00 uur 📍 aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...

Giga bui!

Je hebt buien en je hebt buien… wauw wat hadden we deze morgen toch een giga bui! helemaal klote dat dit midden in de nacht gebeurde maar er zat wel wind in die ons de goede kant op blies. wel iets te veel van het goede met 28 knopen maar dat konden we met alleen het grootzeil prima hebben. Normaal duurt een bui een klein uurtje maar dit keer hebben 5 uur in de bui met de daarbij horende wind gezeten. Niet normaal De rest van de dag was helaas niet helemaal feest kwa wind. Die wind hadden we waarschijnlijk allemaal al opgemaakt deze morgen. Gelukkig hebben we nog een motortje en zodoende heeft die ruim 5 en een half uur, zonder protesteren, gedraaid. De accu's weer een goed stuk gevuld en zo kunnen we ook alle gadgets weer gebruiken. We kijken beide erg uit naar Indonesië en hier worden we de eerste weken vergezeld door De Oma, moeder, broer en vriendin van Daan. Die zullen de 4e van januari aankomen, wij afhankelijk van het weer en met wat gebruik van de oude volvo de 3e van j...