Doorgaan naar hoofdcontent

Giga bui!

Je hebt buien en je hebt buien… wauw wat hadden we deze morgen toch een giga bui! helemaal klote dat dit midden in de nacht gebeurde maar er zat wel wind in die ons de goede kant op blies. wel iets te veel van het goede met 28 knopen maar dat konden we met alleen het grootzeil prima hebben. Normaal duurt een bui een klein uurtje maar dit keer hebben 5 uur in de bui met de daarbij horende wind gezeten. Niet normaal

De rest van de dag was helaas niet helemaal feest kwa wind. Die wind hadden we waarschijnlijk allemaal al opgemaakt deze morgen. Gelukkig hebben we nog een motortje en zodoende heeft die ruim 5 en een half uur, zonder protesteren, gedraaid. De accu's weer een goed stuk gevuld en zo kunnen we ook alle gadgets weer gebruiken.

We kijken beide erg uit naar Indonesië en hier worden we de eerste weken vergezeld door De Oma, moeder, broer en vriendin van Daan. Die zullen de 4e van januari aankomen, wij afhankelijk van het weer en met wat gebruik van de oude volvo de 3e van januari. We hebben geen idee hoe snel het proces met inklaren gaat, maar als dit gedaan is kunnen we naar de haven varen waar we de boot een tijdje neer leggen. Daarna gaan we samen met de familie van Daan een stuk van Bali/lombok ontdekken.

De wind is weinig in de voorspelling erg weinig. We hebben deze avond dan ook al een tussen de buien door een stuk op de motor moeten varen. Zeilen met weinig wind doen we normaal erg goed, maar dan moet de zee wel redelijk rustig zijn. Door de buien kan de zee in een korte tijd in een klots bak veranderen en dan wil het zeilen echt niet.

morgen staat er weer weinig wind in de voorspelling, we zullen meemaken of we motoren of zeilen morgen. We willen namelijk wel een beetje op tijd op lombok aankomen, het liefst voordat de familie van Daan er is natuurlijk.

Hopelijk zijn jullie allemaal goed de jaarwisseling door gekomen! Hier was er niet eens vuurwerk of champagne. Een jaarwisseling die hier snel vergeten wordt

Daan & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...