Doorgaan naar hoofdcontent

Geen surf maar wel een feestje


S’ochtends zij we redelijk optijd vertrokken naar naar Namotu. De bedoeling is om heerlijk te gaan surfen. Voor Esmee alweer 2 jaar geleden. Haar laatste keer surfen was in Bali. Toen we aan kwamen bij de surfspot bleken de golven erg klein te zijn. Dit was eigenlijk niet de moeite waard en dus zijn we verder gevaren richting Cloud 9. Dit is een bar midden op het water waar je tickets voor kan boeken.


Wij hoeven hier natuurijk geen ticket voor te boeken, want wij komen met onze eigen boot. Esmee en Daan zijn met de dinghy naar de bar gevaren. Jeroen ging niet mee die had er geen zin in. We konden het bootje  niet vast maken aan de bar. Deze moesten we vastleggen aan een mooring. Dat betekende dus zwemmen! Daan zette Esmee af bij de bar en vaarde naar de mooring. 5 minuten zwemmen en Daan was ook bij de bar. Het zwemmen was nogal klote, want er stond best wel veel wind. 


Esmee hebben en daan hadden eerst een pizza en een flesje wijn besteld, omdat de barman geen ijsbucket had kregen we eerst een glas vol met wijn. Pas later toen we de pizza op hadden kregen we een bucket met ijs en wijn. We kregen zelfs een hele nieuwe fles wat lief zeg. Iedereen was al aardig aangeschoten en stond lekker te dansen bij de DJ. Het zelfs zo gezellig dat we nog maar een flesje wijn hadden besteld. Rond 17:00 werd iedereen opgehaald om weer naar vaste land gebracht te worden. Daan sprong het water dus weer in om het bootje te pakken van de mooring. De wind was een beetje gaan liggen dit maakten het zwemmen een stuk makkelijker.


Aan boord hebben we per ongelijk nog een paar flessen wijn gedronken nu met Jeroen erbij. Dit betekende vroeg slapen haha. Benieuwd hoe de katers morgen zijn.


Jeroen, Esmee & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...