Doorgaan naar hoofdcontent

Super stijl

Het was de bedoeling om vandaag de berg Rotui op te klimmen. Wekkertje om 05:00 zodat we om 06:00 bij de voet van de berg konden staan. Dit is gelijk al niet gelukt. Op moment van weg gaan was Justin helaas zijn portemonnee kwijt. Hier hebben we een half uurtje naar gezocht. Gelukkig lag die wel aan boord en hoeven we dus geen maatregelen te nemen. Na onze geslaagde Sherlock Holmes missie begon de tweede speurtocht. Jeroen zijn berg teenslippers waren foetsie. Najah hij had er eentje maar waar de andere was gebleven was een raadsel. Onze detective skills waren toch niet zo goed als Sherlock, want de tweede slipper hebben we nooit meer gevonden. Dat betekende dat Jeroen deze keer de berg moest opklimmen met sportschoenen waarvan een zool ook nog is foetsie was. Als je hem op ijs had gezet kon die schaatsen.

De berg zelf was super stijl. Een stuk pittiger dan de hike in Tahiti. De berg is 900 meter hoog en vanaf 750 meter liep je op de riggel van de berg. Dit was zo super small en stijl dat als je per ongelijk een mis stap zou maken je in een keer 300 meter naar beneden zou vallen. Er zijn tijdens deze hike ook doden gevallen. We lazen een aantal verhalen dat er een groep Amerikanen om het leven is gekomen tijdens deze hike. Met dit in het achter hoofd kwam de hoogtevrees van Jeroen uit zijn kinder tijd weer op zetten. Die had nogal wiebel benen boven op de berg. Justin en Daan konden er wel om lachen die hadden zoiets. Achja als je valt is het ook gelijk klaar, lekker makkelijk. Tuurlijk moesten ze Jeroen ook nog een beetje pesten. Zoals "PAS OP GAT IN DE WEG" of "OHJEEH DE GROND BEWEEGT" Erg leuk om het hoofd van Jeroen op dit moment te zien. Uiteindelijk na alle precisie hebben we het topje van de berg bereikt. Wat een ervaring zeg dit is zeker de coolste en gevaarlijkste hike die we ooit hebben gedaan.

Toen we nog een uurtje te gaan hadden terug naar de grote weg besloten we op te splitsen. Daan moest namelijk nog een ferry halen. Hij had afgesproken met Ada en Kylian dat hij naar Tahiti zou komen om de achter gelaten portemonnee van Ada terug te brengen. Dit kwam opzich ook nog goed uit zo kon Daan morgen nog even naar decatlon om wat spulletjes te halen.

Het avontuur van Daan naar Tahiti resulteerde in een avond stappen en om 05:00 te gaan slapen. Het was het wel waard, want het was een super gezellige avond. Moe was die wel na 24 uur wakker en al dat gehike en gedans. Morgen is het vroeg op, want het is de bedoeling om nog te vertrekken naar Fiji. We zullen wel zien of dat lukt.

Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....
3 reacties
Meer lezen

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...
1 reactie
Meer lezen