Doorgaan naar hoofdcontent

Onze eigen weg creeëren



De lokale bewoonster had ons zo verwend met fruit gister dat Daan graag wat terug wou doen. Hij besloot een brownie te maken. Dat valt normaal bij iedereen wel in de smaak. Om 12 uur was ze er nog steeds niet. Toch wouden wij wel erg graag naar het vliegtuig en besloten we dus zelf te gaan. Daan had een YouTube video bekeken van een oude man. Die was vanuit dezelfde baai naar het vliegtuig gelopen en gaf aan dat het handig is om een machete mee te nemen. Het is namelijk allemaal aardig dicht gegroeid. 


Wij namen dus braaf onze machete mee, maar besloten toch om wel op teenslippers te gaan lopen. Ik zie de logica er niet in jullie wel? Het eerst stuk was goed te doen. Dit was een normaal pat langs struiken, bomen en veel kokosnoten. Uiteindelijk raakte we het pad kwijt en besloten op ons gevoel naar de andere kant te lopen. Een beetje navigeren door naar de zon te kijken en gaan met die banaan. Het was echt heel erg dichtbegroeid. Daan voorop met de machete om alle takken weg te hakken. We hebben ons een weg zien te vinden in alle begroeiing. Het was gelukkig ook niet echt erg ver binnen 45 minuten waren we aan de andere kant. 


Het vliegtuig was niet zo bijzonder. Het was erg klein en het water was troebel door al het opstuivende zand. Wat wel heel erg leuk was, was het open maken van de kokosnoten op het strand. We hebben er wel 5 open gemaakt. Er is niks lekkerder dan op een warme dag, op een strand met niemand ons om heen, heerlijk kokosnoot water te drinken. 


De terug weg verliep hetzelfde alleen wisten we deze keer waar we aan toe waren. Na 30 minuten waren we terug bij onze dinghy om naar de Challenger te varen. Justin maakte aan boord chicken tonight saté, maar dan zonder chicken, maar gehaktballetjes. We hadden nog wat gehaktballetjes met saté saus uit blik. Dus dit hebben we ervoor gebruikt. Super lekker en een leuk idee. We misten wel de kroepoek erbij, dat komt in Indonesië wel weer.


Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....