Doorgaan naar hoofdcontent

Onze eigen weg creeëren



De lokale bewoonster had ons zo verwend met fruit gister dat Daan graag wat terug wou doen. Hij besloot een brownie te maken. Dat valt normaal bij iedereen wel in de smaak. Om 12 uur was ze er nog steeds niet. Toch wouden wij wel erg graag naar het vliegtuig en besloten we dus zelf te gaan. Daan had een YouTube video bekeken van een oude man. Die was vanuit dezelfde baai naar het vliegtuig gelopen en gaf aan dat het handig is om een machete mee te nemen. Het is namelijk allemaal aardig dicht gegroeid. 


Wij namen dus braaf onze machete mee, maar besloten toch om wel op teenslippers te gaan lopen. Ik zie de logica er niet in jullie wel? Het eerst stuk was goed te doen. Dit was een normaal pat langs struiken, bomen en veel kokosnoten. Uiteindelijk raakte we het pad kwijt en besloten op ons gevoel naar de andere kant te lopen. Een beetje navigeren door naar de zon te kijken en gaan met die banaan. Het was echt heel erg dichtbegroeid. Daan voorop met de machete om alle takken weg te hakken. We hebben ons een weg zien te vinden in alle begroeiing. Het was gelukkig ook niet echt erg ver binnen 45 minuten waren we aan de andere kant. 


Het vliegtuig was niet zo bijzonder. Het was erg klein en het water was troebel door al het opstuivende zand. Wat wel heel erg leuk was, was het open maken van de kokosnoten op het strand. We hebben er wel 5 open gemaakt. Er is niks lekkerder dan op een warme dag, op een strand met niemand ons om heen, heerlijk kokosnoot water te drinken. 


De terug weg verliep hetzelfde alleen wisten we deze keer waar we aan toe waren. Na 30 minuten waren we terug bij onze dinghy om naar de Challenger te varen. Justin maakte aan boord chicken tonight saté, maar dan zonder chicken, maar gehaktballetjes. We hadden nog wat gehaktballetjes met saté saus uit blik. Dus dit hebben we ervoor gebruikt. Super lekker en een leuk idee. We misten wel de kroepoek erbij, dat komt in Indonesië wel weer.


Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...