Doorgaan naar hoofdcontent

Onze eigen weg creeëren



De lokale bewoonster had ons zo verwend met fruit gister dat Daan graag wat terug wou doen. Hij besloot een brownie te maken. Dat valt normaal bij iedereen wel in de smaak. Om 12 uur was ze er nog steeds niet. Toch wouden wij wel erg graag naar het vliegtuig en besloten we dus zelf te gaan. Daan had een YouTube video bekeken van een oude man. Die was vanuit dezelfde baai naar het vliegtuig gelopen en gaf aan dat het handig is om een machete mee te nemen. Het is namelijk allemaal aardig dicht gegroeid. 


Wij namen dus braaf onze machete mee, maar besloten toch om wel op teenslippers te gaan lopen. Ik zie de logica er niet in jullie wel? Het eerst stuk was goed te doen. Dit was een normaal pat langs struiken, bomen en veel kokosnoten. Uiteindelijk raakte we het pad kwijt en besloten op ons gevoel naar de andere kant te lopen. Een beetje navigeren door naar de zon te kijken en gaan met die banaan. Het was echt heel erg dichtbegroeid. Daan voorop met de machete om alle takken weg te hakken. We hebben ons een weg zien te vinden in alle begroeiing. Het was gelukkig ook niet echt erg ver binnen 45 minuten waren we aan de andere kant. 


Het vliegtuig was niet zo bijzonder. Het was erg klein en het water was troebel door al het opstuivende zand. Wat wel heel erg leuk was, was het open maken van de kokosnoten op het strand. We hebben er wel 5 open gemaakt. Er is niks lekkerder dan op een warme dag, op een strand met niemand ons om heen, heerlijk kokosnoot water te drinken. 


De terug weg verliep hetzelfde alleen wisten we deze keer waar we aan toe waren. Na 30 minuten waren we terug bij onze dinghy om naar de Challenger te varen. Justin maakte aan boord chicken tonight saté, maar dan zonder chicken, maar gehaktballetjes. We hadden nog wat gehaktballetjes met saté saus uit blik. Dus dit hebben we ervoor gebruikt. Super lekker en een leuk idee. We misten wel de kroepoek erbij, dat komt in Indonesië wel weer.


Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Misbruik, gesjouw en lekker eten

De dag begon met het maken van een vaarplanning voor onze tocht van Cairns naar Darwin. We hebben een vele mooie stops op het oog om van de reis te genieten, maar eerst moesten we de nodige voorbereidingen treffen. Het eerste doel: gas halen. Na een half uur in de brandende zon te hebben gelopen zat het direct tegen. Bij deze winkel lukte het ze niet om onze fles te vullen. Waarschijnlijk is onze fles uit curaçao toch net wat anders dan de flessen hier. Gelukkig hadden ze wel een top tip! Op hun aanraden probeerden we het bij een tankstation in de buurt. Daar schijnen ze niet te kijken ze naar het type gasfles dat we inleverden. Jahoor, ze hadden nog gelijk ook, we kregen zelfs de sleutel om zelf de fles te wisselen… Af en toe mag je dus best een beetje misbruik maken van de situatie. Zo liepen we naar buiten met een splinternieuwe gasfles! Eentje zonder roest die onze oude al wel had. Een mooie bonus! De tocht met die gasfles was zwaar, erg zwaar 3 km heen en terug met een onhandig zw...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesië of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een