Doorgaan naar hoofdcontent

nieuwe bemanning

Justin's vlucht was iets wat vertraagd hierdoor kwam die gewoon met daglicht aangewandeld op point Venus. Jeroen had de dinghy is het haventje gelegd en zo konden we zonder vieze of natte voeten terug naar de boot.
De reis naar de boot was prima verlopen. Justin was eerst met de bus / trein en metro naar Parijs gegaan en vanaf daar op het vliegtuig naar Amerika gestapt om daar weer over te stappen op een vlucht naar Tahiti. Van Parijs tot Tahiti nog geen eens 24 uur, en dan sta je aan de andere kant van de wereld. Het moeilijkste gedeelte van de reis was de metro in Parijs ;)

Aan gekomen op de boot was het vooral lekker chillen. Even wat ontbijten en wat middag eten. Daarna werd de boot nog wat verder opgeruimd, Ollie nam namelijk een groot gedeelte van zijn spullen al van de boot. Die konden prima even bij Ada in het appartement liggen.
Daan en Ollie zijn overdag nog met Ada en Stefanie door Tahiti gescheurd en hebben nog een museum bezocht en ergens een biertje gedronken

Aan boord bleef het rustig. Jeroen deed wat wassen en Justin heeft nog even geslapen. Om 20:00 waren we weer in de benen. We stonden naast de Europa, het schip waar Justin als kleine jongen van 15 zijn eerste zeilreizen mee maakte. Die lag in de haven van Papeete te wachten op gasten. De Europa vaart in het zelfde tempo als ons naar Fiji maar zal onderweg nog wat meer stoppen.
We waren niet speciaal voor de Europa naar de stad gekomen. Wij waren namelijk onderweg naar het appartement van Ada. Hier zou Ollie een lekkere maaltijd koken voor ons allemaal.
Het was lekker chaotisch, de huisgenoot van Ada was helemaal over de zeik dat er zo veel mensen kwamen eten. Die telde de seconden af totdat we weg zouden gaan. Elke keer hard lachen was voor haar een reden om boos te doen en te vragen hoelang het allemaal nog duurde.
Toen we eindelijk aan tafel zaten ging het helemaal mis, Stefanie stapte op een van de poten van de puppy. Deze schreeuwde het uit van de pijn. Wij bang dat de puppy echt stuk was, maar daar kwam mevrouw de chagrijn met het stoom uit de oren naar buiten gevlogen. Tja die Franse zitten vol emotie…
Dierenartsen werden gebeld, maar ze hadden niet direct tijd. Gelukkig viel het mee, de puppy was waarschijnlijk net zo hard geschrokken van de reactie van de dames dan van de incident zelf. Naar een kwartiertje toen de dames en de hond tot rust waren gekomen. Kon er even goed gekeken worden naar de poot van de hond. Er leek vrij weinig mis en toen we de puppy weer op de grond zetten. Liep en rende ze er gewoon weer op. Iets mank maar dat duurde ook maar een half dagje.

Nadat iedereen in zo goed als stilte zijn eten op had. Konden we door naar de kroeg. Hier hebben we lekker gedanst en wat gedronken. De puppy ging mee naar de boot, we wilde de chagrijnige huisgenoot van Ada niet extra tot last zijn.
Zo eindigde voor Justin en Jeroen de avond als eerste. Die stapte op de elektrische scooter, inclusief hond richting point Venus.
Hier kwamen ze rond 0200 weer op de boot aan. Mede dankzij een aardige meneer op een scooter die ons grotendeels vooruit duwde.

De rest is door gegaan totdat de markt open ging. 0500 was dat, ze zijn er elkaar meerdere malen kwijt geraakt. Er werd gekotst, geslapen en Stefanie en Ada zijn zelfs nog overvallen in de auto. Gelukkig alleen wat geld, en Stefanie was wel zo vriendelijk om de overvaller thuis weer af te zetten… tja het kan ook nooit normaal gaan als we met zijn alle op pad gaan.

Morgen doen we nog wat van de laatste klusjes op de boot, in de middag doen we een stranddag en daarna is het echt het aller aller laatste drankje met Stefanie op het terras.

Daan, Ollie, Justin & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...