Doorgaan naar hoofdcontent

Dag Stefanie

Tegen de middag was het zooitje ongeregeld weer op het strand. Justin en Jeroen hadden geprobeerd een van de lampjes boven de eet tafel te fixen en daarnaast nog wat wasjes te draaien. Helaas was het lampje overleden. Een golf over dek met een openstaand luikje is het einde geweest van dit lampje. Gelukkig zitten er 2 naast elkaar.

We hebben een heerlijk chille middag gehad op het strand. Dat was wel nodig wat iedereen had het nogal zwaar. Te veel bloed in het alcohol… gelukkig deed zwemmen iedereen goed. Zelfs de puppy heeft zijn eerste meters gemaakt. Die was er alleen nog niet helemaal over uit of het leuk of niet leuk was.

Hierna zijn we geheel in stijl weer op het terras beland. Hier aten we pizza en dronken we mammoets. Een soort van tap, waarin 5 liter bier zit. Dat is de meest financieel vriendelijke manier van bier drinken hier op het eiland.

Het was weer erg gezellig en een prima manier om nu echt afscheid te nemen van mama Stefanie. Dat doen we nu al 3 dagen en nu is het wel genoeg geweest. Wat is het toch mooi dat je door iemand aan te spreken in de supermarkt zo leuke tijd kan beleven. De gezamenlijke hike staat natuurlijk op nummer 1 van al onze chaotische dagen samen hier op Tahiti.

Vanaf nu staan de dagen in het teken van Ollie. Die verlaat ons de 4e. Morgen zorgen we ervoor dat we hem officieel van de boot krijgen. Dit houd in, op naar immigratie en de douane. Hopelijk vinden morgen ook een nieuwe zeillat voor het grootzeil.

Daan, Ollie, Justin & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...