Doorgaan naar hoofdcontent

Afscheid nemen & onderweg naar de society’s

De ochtend begon traag op de Challenger. Naja Jeroen was al vroeg vertrokken richting Anila om nog even gebruik te maken van het internet. Er moesten namelijk nog wat kaarten gedownload worden voor open CPN. Het kaarten programma waar ook satelliet foto's ingeladen kunnen worden. Deze zijn zeer handig voor het uitkiezen van ankerplekken en het navigeren op plekken waar geen goede zeekaarten beschikbaar zijn.

Voor de laatste lunch had Jeroen nog wel even een brood gemaakt. Gelukkig kon hij de verantwoording hiervoor afschuiven op Ollie. Die kwam net zijn bed uit toen Jeroen Pleitos ging.
De heren hadden zelfs nog een beetje wat opgeruimd en de boot klaar gemaakt voor ons vertrek. Wat is het toch fijn om 10 jaar jonger te zijn als het om drinken van alcohol gaat.

De lunch was veel te gezellig er en afscheid daarna helemaal niet leuk, maar wat waren het toch mooie weken samen met de Ohana. Rik, Eva, Jade en Lara bedankt voor alles en we zien elkaar wel weer in het koude kikkerlandje.

Zoals verwacht liep de lunch en het afscheid een beetje uit. Hierdoor hadden we veel stroom mee het atol uit. We vlogen met 12 knopen door de pass, wat een snelheid!! Gelukkig was het erg rustig met golven, dit kwam door de juiste wind richting.

Uit het atol draaide we naar Bakboord, hesen de zeilen en vlogen langs het atol in de richting van Tahiti. Wat is het toch fijn om over een vlakke zee te zeilen. 350 mijl te gaan, met weinig wind die van zuid naar noord gaat draaien. We zijn benieuwd hoe deze tocht gaat verlopen.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

  1. Borstvoeding geven onder het genot van jullie verhalen. Wat wil je nog meer;-)
    Mooi leven heren! Prachtig daar en zo leuk met elkaar op te trekken. Veel plezier! X

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...