Doorgaan naar hoofdcontent

Afscheid nemen & onderweg naar de society’s

De ochtend begon traag op de Challenger. Naja Jeroen was al vroeg vertrokken richting Anila om nog even gebruik te maken van het internet. Er moesten namelijk nog wat kaarten gedownload worden voor open CPN. Het kaarten programma waar ook satelliet foto's ingeladen kunnen worden. Deze zijn zeer handig voor het uitkiezen van ankerplekken en het navigeren op plekken waar geen goede zeekaarten beschikbaar zijn.

Voor de laatste lunch had Jeroen nog wel even een brood gemaakt. Gelukkig kon hij de verantwoording hiervoor afschuiven op Ollie. Die kwam net zijn bed uit toen Jeroen Pleitos ging.
De heren hadden zelfs nog een beetje wat opgeruimd en de boot klaar gemaakt voor ons vertrek. Wat is het toch fijn om 10 jaar jonger te zijn als het om drinken van alcohol gaat.

De lunch was veel te gezellig er en afscheid daarna helemaal niet leuk, maar wat waren het toch mooie weken samen met de Ohana. Rik, Eva, Jade en Lara bedankt voor alles en we zien elkaar wel weer in het koude kikkerlandje.

Zoals verwacht liep de lunch en het afscheid een beetje uit. Hierdoor hadden we veel stroom mee het atol uit. We vlogen met 12 knopen door de pass, wat een snelheid!! Gelukkig was het erg rustig met golven, dit kwam door de juiste wind richting.

Uit het atol draaide we naar Bakboord, hesen de zeilen en vlogen langs het atol in de richting van Tahiti. Wat is het toch fijn om over een vlakke zee te zeilen. 350 mijl te gaan, met weinig wind die van zuid naar noord gaat draaien. We zijn benieuwd hoe deze tocht gaat verlopen.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

  1. Borstvoeding geven onder het genot van jullie verhalen. Wat wil je nog meer;-)
    Mooi leven heren! Prachtig daar en zo leuk met elkaar op te trekken. Veel plezier! X

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...